EYLÜL ILGIN'LA HAYAT

KİTAPLARI VE KÜTÜPHANELERİ SEVİYORUM

2010-03-31T12:33:00.001+03:00

KİTABIMI AÇTIM

Kitabımı açtım, çiçekler açtı

Eski ormanlarda periler uyandı

Yine maviydi

Yine maviydi

Mavi deniz

Kitabımı açtım,

Acıktım,

Üç elma düştü gökten

Uyudum, mutluluk kerevetinde

Uyandım

İyi kalpli kızın yalnızlığına ağladım

Kitabımı açtım,

bulutlar açtı

Kanatları rengârenk kuşlar ıslandı

Trenler, gemiler geçti önümden

Filler, zürafalar sayfadan sayfaya atladı

Yürüdüm uzak yollar kadar

Ne çıt dedim ne pıt,

Uyuyan devlerin yanında

Parmaklarımın ucuna bastım

Kitabımı açtım,

Yıldızlar açtı, gökkuşağı, yağmur ve ay…

Bahar oldu, yaz oldu,

Kar oldu açtı kitabım,

Ve kapatmak istemedim hiç!

Melek Çe

İllüstrasyon: Cansu Kaykaç

SÜPRİZZZZZZZZZZZZ

2009-08-09T13:46:00.000+03:00

Sizce ne olabilir?Acaba ağzında birşey mi saklıyor?

Bilemediniz mi? Bir ipucu verelim o zaman.

Süpriz !!!

İlk defa dişi düştü Eylül Ilgın'ın:)

ŞOPAR DA EVLENDİ.

2009-06-29T12:54:00.003+03:00

Kuaförde saçlarının yapılması o kadar uzun sürdü ki gelin bile kıskandı.

İşimizin bitmesini beklerken kimbilir ne hayaller kurdun.

O gece sadece benim değil düğününde prensesiydin.

ÇİĞDEMLER PARKTA

2009-05-15T13:28:00.000+03:00

ÇİĞDEMLER TİYATRODA

2009-05-12T13:15:00.000+03:00

Okulun gösteri salonunda yapılan tiyatro gösterisinde o kadar çok eğlenmişsin ki tüm gece Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler'i anlatıp durdun.

23 NİSAN KUTLAMALARI

2009-04-25T20:38:00.006+03:00

Senin şiir okuyan o küçücük ağzını yerim ben.

GÖKKUŞAĞI PERİLERİ

2009-03-25T20:50:00.000+02:00

Migrosta gezinirken görmüştüm bu kitapları.İsimleri çok hoşuma gitmişTi ama ne yalan söyleyeyim peri lafından ürktüm.Başımızda winksler varken birde bunlarla uğraşmayalım diye görmezlikten geldim kitapları.Aslıberry'nin Yaman için hazırladığı bir listede tekrar adları geçince internetten bir kere daha inceledim ve almaya karar verdim.7 kitaptan oluşan bu seriyi keşke daha önce edinseymişim.O kadar şirinler ki...Eylül Ilgın kitapları incelerken biraz korktum çünkü 8+ yaş olan bu kitaplarda bizim okuduğumuz diğer kitaplardan daha az resim vardı,sayfa sayılarıda biraz fazlaydı.Her kitabı ikiye bölerek okumaya karar verdik.Kitapların en güzel taraflarından biri içindeki resimlerin renksiz ve boyamaya uygun olması...Kitabın başındaki harita hoşumuza giden diğer ayrıntılardandı.

Donduran Jack'in Büyülü yağmur adasında farklı yerlere hapsettiği gökkuşağı perilerini bulmaya çalışan Rachel ve Kirsty'nin yaşadıkları maceraları anlatıyor bu kitaplar.Her kitap gökkuşağının bir rengini ait ve bu renklerin perileri iki kafadar tarafından bulunup ,periler ülkesine dönmeye çalışıyorlar...

Biz tüm seriyi heyecanla okuduk.Eylül Ilgın onlarca sayfayı sıkılmadan dikkatle dinledi ve çoğu zaman perilerin yerlerini önceden tahmin etti.Her kitabın sonunda seçtiğimiz sayfaları boyadık hemde kitapta tarif edilen renklerde...O kadar dikkatliyiz yani. Araştırdım bu serinin devamı olarak 2. bir set yapmışlar.Çeşitli hava olaylarının isimlerinden oluşan bu 2. setide en kısa zamanda edineceğimize eminim:)

Çocukların heyecan kat sayısını attıran bu kitapları cinsiyet ayrımı yapmadan şiddetle tavsiye ediyoruz:)

İLK KARNE HEYECANI

2009-02-01T20:18:00.000+02:00

Nehir B.-Zeynep Zehra - Berfin - Eliz - Muhammet -Nehir D. - Baran -

Haliscan -Gökdeniz-Kemal - Nazar

Çok özel bir gündü.Anasınıfının 5 yaş bölümünde karne aldın diye bu kadar heyecanlandıysam kim bilir diğer seneler neler yaparım ben..İyiki varsın güzel kızım.

KADİR KAĞAN'LA BULUŞMA

2009-01-20T22:56:00.000+02:00

Eylül Ilgın'ın sınıf arkadaşlarından biri Kadir Kağan.En iyi anlaştıklarından...Okul çıkışı parkta karşılaşıp ne kadar güzel oynadıklarına bir kez daha şahit olunca ertesi gün için sözleştik.Önce sevdikleri abur cuburlardan yemelerine izin verdik,sonrada diledikleri gibi oynamalarına.O kadar çok eğlendiler ki anlatamam.Hiç kavga etmeden saatlerce oynanabilicek arkadaşların varlığı annelerede rahat bir nefes aldırıyor.Onlar eğlenirken biz de rahat rahat konuşabildik.Çok güzel bir gündü.Havalar ısınsın daha kalabalık gruplarla kesinlikle tekrarlanması gereken anlardı dimi Derya?:)

BALONCUK HADİSESİ

2009-01-17T22:41:00.005+02:00

Resimde baloncukları görünce "Tam Eylül Ilgın'lık" demiştim.Bir dememe bakıyormuş:) Sağolsun arkadaşım hemen aynısından bizede yolladı.Her çocuk baloncukları sever eminim ama bizimkisi birazcık fazla seviyor.Şu ufak kutularda satılanlarla başa çıkamadığımız ve artık kuzuyu kesmediği bir dönemde hello kittyli kendinden baloncuk üfleyen bir oyuncak bulup almıştık.Günlerce onunla oynamıştı ,taki arkadaşlarından biri üfleme çubuğunu kırana kadar.Ortalardan kaldırmıştım üzülmesin diye ama kendi çapında baloncuk üflemeye devam etti bizimki.

Bu alet ise balon severler için kesinlikle biçilmiş kaftan.Sıvı materyalin koyulduğu bir haznesi var.Görünüşü itibariyle tabancaya benziyor ama düşünsenize içinden baloncuklar çıkıyor.Eylül Ilgın'ın tabanca görünümündeki tek oyncağı bu oldu ama köpük sevdasına o kadar iyi geldiki görünüşünü yadırgamayı bıraktım.

Oyuncağı eline geçirdiği ilk gün tam 1 saat durmadan oynadı ve sonunda pilini bitirdi.Rengarenk baloncukların altında kahkahalara boğulan kuzumdan fırsat kaldıkça( ki çok kaldığı söylenemez)
bende oynadım.Tahmininizden daha eğleneceli vakit geçirebileceğinize garanti verebileceğim bu oyuncağın satış yeri ise eminönü yeraltı çarşısıymış.Fiyatı da oldukça uygun:)O paraya bu eğlenceyi emin olun hiçbir yerde bulamazsınız..

GÜLÇİN'İN DOĞUMGÜNÜ

2009-01-06T23:08:00.000+02:00

YILBAŞI MANZARALARI

2008-12-28T23:11:00.000+02:00

KURBAN BAYRAMI / ILGAZ

2008-12-10T23:34:00.006+02:00

Aslında bayramlarda özelliklede ilk günlerinde büyüklerden uzak kalmak benim hiç alışık olduğum bir durum değil.Eylül Ilgın'ın da bayramları sevmesini ve önemini anlamasını istiyorum ama bu sene bu düşünceme aykırı hareket etmek zorunda kaldım.Nedeni eşimin yoğun iş temposu.Biz yaz çadırda her günü tatile dönüştüren zamanlar geçirirken eşim sürekli çalışıyordu.Ve bu bayram tatili onun uzun süredir 3 gün arka arkaya dinleneceği tek zaman dilimi olacaktı.Bu bahanelerin ardına sığınarak Kurban bayramının ilk günlerini Ilgaz'da geçirmeye karar verdik.

Kesinlikle çok eğlenceli vakitler geçirdik.Biz gider gitmez kar yağdı.Bol bol karda oynadık.Kızakla kaydık.Tanımadığımız tüm çocukları masanın etrafına toplayıp herkesle beraber resimler yaptık.Bol bol resim çekildik.Havuzda yüzdük.O güzelim evlerde rahat ve sakin bir şekilde dinlendik. Kaldığımız tesisin herşeyi çok güzeldi.Odalarındaki konfor,yemeklerinin tadı,ortamın sıcaklığı ve personelin ilgisi herşey tam istediğimiz gibiydi.Tek sorun oradayken bayram adına bir paylaşımın yaşanmamış olmasıydı.Bayramın asıl tadı kesinlikle büyüklerin elini öpmeden çıkmıyor.

EYLÜL ILGIN'IN ELİNDEN ÇIKANLAR

2008-11-29T23:46:00.003+02:00

SEÇMECE RESİMLER

2008-11-23T17:03:00.002+02:00

Bazen bizi saklayan pencerelerden sınıfı seyrediyorum.Maalesef bizim kamera sistemimiz yok. Normalde sesi çok geçiren bir yapısı yok pencerelerin ama Eylül Ilgın'ın sesi rahat rahat duyuyorum:)

O kadar güzel oynuyorlar ki aralarına katılmak istiyorum.

Ayna karşısında süslenişlerini,o toka takan ellerini ,gülümseyen dudaklarını tekrar tekrar seyretmek geliyor içimden.

Okul çıkışı beklenen dolmuşlar bile ayrı bir zevk veriyor bana.

Her resmine kondurduğun çiçeklere,hikayesini anlattığın her bir çizgiye bayılıyorum.

Gülen yüzleriniz hiç solmasın.

Ayşegül ablamızada yaptığı tüm yardımlar ve sürekli gülen yüzü için teşekkür edelim:)

Ödevlerini yapışındaki sorumluluk duyguna,el becerine ve merakına her seferinde hayran kalıyorum prensesim.

Evet,çok güzel oldu bebeğim:)

10 KASIM TÖRENİ

2008-11-12T17:56:00.000+02:00

Bir hafta önceden getirdin şiiri.Çok sevinçliydin çünkü sizin sınıftan şiir okuyacak iki kişiden biri sendin.

Sen ilk geceden ezberlemiştin kısa şiirini ama yinede her akşam defalarca tekrar ettin bize.

Bizide sardı günler öncesinden ilk şiirin ve törenin heyecanı:)

Törene biz gelemediğimiz için fotoğraf makinesini ablalarımızdan birine teslim ettik.İlk töreninden bir hatıra kalsın istedik.

Her yıl 10 Kasım gelince,

Saat dokuzu beş geçince,

İçimi hüzün kaplar.

Gözlerim yaşla dolar.

Biliyorum çok kısa bir şiir ama bizim için binlerce kıtaya bedeldi.Öğretmeninden duyduğumuz övgü dolu sözler de cabası:)

Tören sonu yorgunluğunu sınıfta dinlenerek çıkarmışsınız.

Yanındaki kırmızı tişörtlü arkadaşın Fatih'te en az senin kadar güzel okumuş şiirin 2. kıtasını...

Öğretmenimiz Arzu Hanım'la da bir hatıra fotoğrafı çektirdiğin iyi olmuş.

Yorgunluğunuza değmiştir umarım...

OKUL DÖNÜŞÜ...

2008-11-06T23:42:00.001+02:00

Okulda taç yapmışlar kendilerine.Bizim Kokoş Hanım diretmiş benim çiçeğim kıyafetimin renginde olacak diye:)Öğretmenimiz renk/uyum algısının çok yüksek olduğunu söyledi.

İnsan kendi çoçuğunu az çok tanıyor ama öğretmeni söyleyince nedense ayrı bir gururlanıyor.

Panduflarını sandalyeye oturmadan çıkartmıyor nedense küçük kuzu.İlla sandalye olacak eğer tüm sandalyeler kapılmışsa biri boşalana kadar beklenilecek.Benim giydirmeme zaten izin yok,büyüdüğü için bu kadar basit bir işi kendi yapabilirmiş.

Haklı,yapıyorda zaten:)

Mevsim ,şartlar ne olursa olsun bir yerlerde muhakak bir üfleme çiçeği buluyor.Algıda seçicilik bu olsa gerek.

Son ayların favori sokak oyunu timsah kimi yiyecek.Nerede karelere bölünmüş bir yol bulsa renklerine göre ayırıyor,yarısında timsah oluyor,kim o timsahlı karelere basarsa
aç timsahlara yem oluyor.

"Evet anne,o grilere basma sakın,(burası kısık sesle söyleniyor) onlarda timsah var."

Hem yarışacağız zıplayarak,hem de timsahlara yakalanmayacağız.Zor iş anne olmak ,zor...

Bunu kanıt diye çektim,çünkü her seferinde arkasına dönmek için ileri gidiyor ve "Bak, basmamışım işte " diyor.Bu sefer yakalandınız küçük hanım.

Oyun bitince

Hoplaya

Zıplaya evin yolunu tutuyor.

ÇOK ÖZEL BİR GÜN...

2008-10-20T06:22:00.001+03:00

19/10/2008/Ordu

Pastanı kendin seçtin,ayrıntılarını sen belirledin.Giyeceğin kıyafete aylar öncesinden karar verdin,çünkü prenseslere layık bir doğumgünü olacağından çok emindin.Her bir arkadaşınına geldikleri için ne kadar sevindiğini söyledin ve hazırladığın minik süprizleri verdin.Pastanı arkadaşlarınla beraber üflemeyi kendin teklif ettin ve herkesin kesmesine izin verdin.

Tüm gün gülümsemen eksik olmadı,çevrendeki herkesinde gülümsemesine sebep oldun. Hediyelerini kendin açtın ve tek tek herkese teşekkür ettin.İçinde senin seçtiğin parçaların kliplerinin olduğunu cdyi tüm gün durmadan dinledin ve dans ettin.Arkadaşlarınla oynarken,arada içeri gelip büyüklerinde gönlünün aldın.

Misafirlerimiz gittikten sonra sevinçle kucağıma atılıp "Çok güzel bir gündü değil mi annecim?Tam istediğim gibi oldu.Prenses doğumgünü gibi..." dedin:)Makineyi elime verip fotoğraflarını çekmem için bir sürü poz verdin.Yatana kadar da elbiseni çıkarmadın.Bu değerli günde bir kez daha bizi bulutların üstünde gezdirip,senin gibi bir evlada sahip olanın değerini hatırlattın.

İYİKİ DOĞMUŞSUN PRENSESİM,İYİKİ HAYATIMIZA GİRMİŞSİN.

iYİKİ ŞİMDİDEN FARKINDASIN SENİ NE KADAR SEVDİĞİMİZİN.

İYİKİ BU KADAR SEVGİ DOLU BİR YÜREĞİN VAR.

ÇOK ŞANSLIYIZ MELEĞİM.

SENİN ANNEN VE BABAN OLABİLDİĞİMİZ İÇİN ÇOK MUTLUYUZ.

GÜLEN YÜZÜN HİÇ SOLMASIN PRENSESİM.

"NİCE MUTLU YILLARA"

DÜĞÜN TELAŞI

2008-10-18T19:17:00.001+03:00

Sonunda biricik Neslihan'ımız da yuvadan ayrılıp kendi yuvasını yapmaya karar verdi.Bu kadar emek verilip düğünler yapılırda bizim minik kuzenler bu emeğe saygısız davranır mı?Eylül Ilgın'la Gülçin sözbirliği etmişçesine düğün gecesi için ayrı nikah için ayrı kıyafetler seçtiler.Neredeyse gelinden önce kuaför salonunun yolunu tuttular.Hayır,ikisininde annesi bakımlı olsa neyse... Tüm düğün boyunca sahneden inmediler,karşılıklı oynadılar,yerdeki konfetileri topladılar(bende çoçukken çok yapardım),tanıdıkları herkesin yanına sokulup ne kadar güzel olduklarını bir daha bir daha duydular:)Sanırım en çok düğünün sonunda kına yakılırken eğlendiler.Çok istediler ama sonrasında nasıl bir tepki vereceklerini kestiremediğim için ikisininde bir avucunun ortasına ufacık kondurdum kınalardan.

Küçük gelin muhabbetine sinir olduğum için ikisinede beyazdan farklı renklerde kıyafetler aldık. Bunlar yetmezmiş gibi düğünden bir gün önce Eylül Ilgın'a taç arayıp durduk.4 yaşında bir çocuk nasıl olurda birbirine çok benzeyen 2 tacı kafasına koyup "1.si benim yüzüme yakışmadı." diyebiliyor ben hala hayret içindeyim.Sonunda kendine yakışanın hangisi olduğuna karar verdi de tüm gece söylenmesinden kurtulduk.

Bendeniz gece boyu ya gelinin en yakınları olarak pistte oynamakla meşguldüm yada elimde fotoğraf makinesi bu iki cimcimenin fotoğraflarını çekmekle uğraşıyordum.Gelinin 28 tane fotoğrafı varken Eylül Ilgın'la Gülçin'in 42 fotoğrafının olması sonradan banada garip geldi doğrusu:) Sanırım birazcık abartmışım.

Ertesi günkü nikahda en az düğün kadar eğlenceli ve keyifli geçince değmeyin bizimkilerin keyfine.Şimdi tüm iyi niyetlerimiz ve darısı başına dileklerimiz Erhan'la Gökhan'ın başına...

Yapıyoruz Bozuyoruz:)

2008-10-13T17:36:00.000+03:00

Kuzum bu hafta hasta...Pazar gününden beri oldukça yüksek bir ateşi ve balgamlı öksürüğü vardı.Okulu erteledik 1 haftalığına,bende izin aldım işyerinden.Gündüzleri nispeten daha iyi olduğundan okula gitmemenin yarattığı boşluğu doldurmaya çalışıyoruz birlikte.Aklımıza gelen herşeyi deneyeceğimizi biliyorum ama hastalık mızmızlığıyla beraber bişeyler yapmak gerçekten çok zor.

Eylül Ilgın'ın hastayken yapmaktan en nefret ettiği şey giyinmektir.O sebepten tüm gün boyunca evde böyle pijamalarla ve dağınık saçlarla dolaşıyor.

Bugünün en büyük süprizini çalan zil yaptı bize.Elimize verilen paketten Ela yengesinin ve Serhat dayısının gönderdiği kocaman bir yap-boz çıktı.Eylül Ilgın'ınbirdenbire tüm hastalık belirtileri kayboldu,hemen yap-bozla ilgilenmeye ve sorular sormaya başladı.100 parçalık yeni oyunumuz kuzunun yaşına biraz büyük olduğundan beraber dış çerçeveyi oluşturmaya başladık.

Çerçeveyi oluşturmak için önce bir kenarı düz parçaları kuzuya öğretip onları ayırdık,sonrada aynı renkteki parçaları mümkün olduğunca gruplandırdık.

Sadece ayırma işleminden bile inanılmaz zevk aldı ve benim tahminimden daha iyi bir şekilde yerleştirmeye başladı parçaları.Sanırım bebekliğinden beri yaptığı tahta yap-bozların bunda etkisi oldukça büyük.

Yapamadığı yerlerde resmi dikkatle inceledi,buna rağmen bulamadıysa benden yardım istedi.Yap-bozun okyanus hayvanlarını göstermesi ayrıca bir artı oldu bizim için çünkü kuzucuk hayvanlara ait şeyleri çok seviyor.

Sona yaklaştıkça heyecanı arttı ama sabrı azaldı çünkü hiç ara vermeden 1 saatten fazla bir süre yap-bozla uğraştı.

Ve harika sonuç karşınızda.......

Tebrikler güzel kızım....

KISKANÇLIKTAN ÇATLAYANA BİR ANNE CHARLİE VE LOLA 'YI GURURLA SUNAR...

2008-10-10T09:33:00.000+03:00

İlk aldığımız günden bu yana defalarca kez seyrettik cdlerini,yüzlerce kez oynadık oyunlarını, defalarca boyadık elbiselerini ve suratları...Hala bıkmadı ve bıkmayada niyeti yok galiba.Evet sevimli kızdan ve akıllı abiden bahsediyorum.

Lola'nın 4 yaşında bir kız çoçuğu olduğunu,Charlie'ninde sabırlı bir abi olduğunu bilmeyen kalmadı herhalde..Geçen gün yeni sipariş için aylak aylak dolaşırken 3./4. cdlerininde çıktığını farkettim ve kızımdan daha fazla sevindim.En yakın zamanda siparişi vermek lazım ben bile izlemek için sabırsızlanıyorum.Birde kitaplarını bulabilsem.Son gittiğimde İstanbul'da ki kitapçıların çoçuk bölümlerini gezemedim ama bulduğumda hangi dilde olduğuna bakmadan alacağım.İnternetten bakınca sadece Pandora'da bulabildim kitapları.Onlarda sadece ikitane.Oysa yabancı sitelerde o kadar çok kitaplarından,cdleri bile 7.bölümde :(

Oysa ben bunu,

bunu,

ve hatta bütün bunları istiyorum...

Niye benimde yurt dışında teyzem,amcam,dostum falan yok...Bizde napalım garip garip bir o siteden, bir bu siteden arada da bu siteden bişeyler seyredip,çıktılar alıp boyamaya çalışıyoruz.

Acaba diyorum düzgün renkli bir çıktı alıp,en azından hem kızıma hem kendime tişört bardak falan mı yaptırsam Lola'lı?????????

PAİNT'TE BİRKAÇ DENEME

2008-10-08T04:27:00.000+03:00

Rengarenk daireler çizip onları birbirine bağladı.

Farklı kalınlıklarda çizgiler çizdi,sonunda da imzasını attı.

İkimizin gülümseyen bir resmini yaptı.

(Fondaki ev yıkılmış olduğundan yamukmuş,yoksa Eylül Ilgın düzgününü çizebilirmiş:)

ÇİLEK GİTTİ

2008-10-06T02:11:00.000+03:00

Söylemeyi unuttum.Çilek yani köpeğimiz arife gününden önce gitti.Zaten anlaşmalı aldığımız için uygun bir zamanda Eylül Ilgın'a bir müddet ayrılmamızın nasıl olacağını sorduk.Çok fazla tepki vermeyince şimdilik hevesini almış olduğuna kanaat getirdik.Babaannede alışmaya başlamıştı ama hijyen açısından hala çok telaşlanıyordu.Uygun şartlar varken kimseyi tedirgin etmemek adına Çilek'i geri götürdük ve kuzuyla bahar başlangıcında bahçede beslenebilecek bir Golden konusunda anlaştık ki bayılıyorum bende o köpeklere..

Ben biraz daha fazla üzüleceğini düşünmüştüm ama sandığımdan çok daha metanetli çıktı.Hala Çilek'ten "Benim köpeğim" diye bahsediyor,sanırım bu da bir geçiş evresi olacak onun gözünde..Sanırım ben gitmesine kuzudan daha çok üzüldüm ama yinede kızımında hakkını yemeyeyim.Evet,ikimizde seni özleyeceğiz Çilek....

BAYRAM = ZİGANA

2008-10-05T00:21:00.015+03:00

Bayram için tüm hazırlıkları yaptık ve arife gününden Giresun'a dede evine gittik.Eylül Ilgın'ın dedesine özel bir sevgisi vardır.Giresun'a gittiğimizde genelde gözü dedesinden başka kimseyi görmez.O dedesiyle uğraşır ve gezerken bizde işlerimizi rahat rahat hallederiz.

Bayramın ilk günü aile büyüklerinin ziyaretleriyle geçti.Eylül Ilgın,Caner ve Gülçin'in tepkilerinden anladığım kadarıyla bayram mendilleri çok hoşlarına gitti.Eylül Ilgın bol bol harçlık topladı hatta vermeyenleri yola getirmeyi bile başardı(mesela dedesinden harçlığı bebek alacağını söyleyerek çatır çatır istedi:)

2. gün için Zigana planımız vardı.Öğlene doğru Yağızlar bizi almaya Giresun'a geldi.Arabada kreşe/anaokuluna yeni başlayan aynı yaşta iki çoçuk olunca yol boyunca dinlemediğimiz çoçuk şarkısı kalmadı.Trabzon'a yazın açılan alışlveriş merkezi Forum'a uğradık.Eylül Ilgın para biriktirerek alcağı bebeği burada görünce bayram harçlıklarıyla bebeği alıp alamayacğını sordu.Sonuçta ikisinide O biriktirmiş sayıldığı için izin verdik.Zaten bir tane varmış ama düşünceli bir anne olarak Ordu'da bulamayacağımız için yedek bez ve mamalarınıda almayı ihmal etmedik.Bu arada bebğimizin adı " ZEYNEP" OLDU.

Forum'dan çıkıp Zigana'ya doğru yol almaya başladık.Yaramazların ikiside bu yolda kucağımızda uyuyakaldıklarından malesef yoldaki muhteşem manzaranın fotolarını çekemedik.Bir dahaki sefere inşallah:)

Zigana Tatil Köyü gerçekten muhteşem bir doğaya sahip,2 şer katlı tatil evlerinden oluşuyor. Yağızlar alt kata,biz üst kata yerleştik ve kuzulara yeni aldıkları oyuncaklarıyla oynamaları için biraz vakit tanıdık.Eylül Ilgın cdleri,boya kalemleri olmadan bir yere gitmediği için yanımızda laptopta (ödünç alarak:) götürmüştüm,iyiki yapmışgötürmüşüm çünkü uydu yayını olmadığı için çizgi filmsizikten oyalanamamaya başladılar bir süre sonra.

Ortasında kocaman bir ateşin yandığı güzel bir restaurantıda var tatil köyünün.Bayram dolayısıyla eğlenceli bir müzik eşliğinde yemeklerimizi yedik,Eylül Ilgın'la Yağız tüm gece boyunca diğer çocuklarla beraber ya ateşin etrafında dönüp durdu yada duydukları her müzikte halay/horon karışımı birşey oynadılar.Kuzunun biraz kırıklığı olduğu için çok geç kalmadan odamıza çıktık,eşimide Yağızlarla beraber eğlencde bıraktık.

Restauranta sürekli uykum geldi diyen çoçuk daha odamıza gelmeden itiraflara başladı:"Aslında benim uykum yok ama biraz başımın ağrıdığı doğru(bu baş ağrısınıda kesin babaanneden öğrendi:).En iyisi biz Zeynep'i uyutup biraz cd seyredelim." Hayhay efendim:)

Ateşi çok fazla olmamasına balgamlı bir öksürüğü vardı ve bizi o gece birazcık zorladı.Balgam sökücü ilaçtan dolayı biraz kustu (her zamanki gibi:( ama şükür ki yanımda getirdiğim acil durum ilaçlarına gerek kalmadı ve balgamını çıkardıktan sonra sabaha kadar iyi bir uyku çekti.

Temiz havadan olsa gerek sabah erkenden ikimizde fırladık.Biraz cd izleyip,Zeynep'le ilgilendik ve alt kata inip Yağız'ı can sıkıntısından kurtardık:)Birazda onunla oynadıktan sonra diğer 3 yetişkini gecenin toksinleriyle başbaşa bırakıp kahvaltıya gittik.

Tertemiz,güneşli ve çok soğuk olmayan havayı görünce biraz dolaşmayı teklif ettim minik kuşlara.Ben daha cümlemi tamamlamadan el ele tutuşmuşlardı bile:)

Çok eğimli olmayan yolda bir süre gelip gittik.Temiz havayı bolca ciğerlerimize çektik.Hala uyuyan tembellerin dedikodusunu yaptık:)

Birde bol bol çiçek topladık.Etrafta o kadar çoktular ki birkaçtane koparmalarını engellemek istemedim.Diğer uykucu bölükte uyanınca son keyif çaylarımızı içip yola koyulduk.

İddaa ediyoruz bizim üçlü bu tatilin tadını iyice çıkardı ve alınabilecek en yüksek düzeydeki zevki aldı.Yaşasın çoçuklar ve çocuk kalanlar:)

İSTANBULDAN HEDİYE GELMİŞ:)

2008-10-04T23:05:00.005+03:00

Boyalara,kalemlere,boyanacak herşeye hem benim hem kızımın zaafı var.Benzer şeyleri daha önce görmüştüm ama Eylül Ilgın'ın yaşına uygun değildir diye almamıştım.Ruhdağı'nın gönderdiği paketten böyle bir set çıkınca ikimizde çok sevindik.Neden mi bahsediyorum,tabiki hazır vitray setlerinden. İçinde pleksiglastan hazırlanmış güzelim şablonları ve rengarek cam boyaları var.Daha önce hiç denemediği için ufak bir bölümünün nasıl boyandığını gösterdim Eylül Ilgın'a.Plastik tüplerin içinden akan boya o kadar hoşuna gittiki hemen elimden kaptı.

Büyük bir ciddiyetle gömüldüğü boyama işinden başını her kaldırışında gülümseyerek,hediyeyi gönderen cici ablasına teşekkür etti.Onun kalem tutar gibi kavradığı tüplere daldığımı görünce ben üzülmeyeyim diye,arada çıkan baloncukları kürdanla patlatma görevini bana verdi.Ne kadar düşünceli değil mi?:)

Boyalar birbirine karışmasın diye mümkün olduğunca birbirinden uzak bölümleri boyayıp,itinayla boyaların uçlarını siliyor.Her seferinde bir renkle bir bölümü boyayıp tüplerin ağzını kapatıyor.
" Neden bir renkle boyayacağın her yeri boyamıyorsun,daha kolay olmaz mı ?" diye sordum; "Kolay olmasını istemiyorum,hoşuma gitmesini istiyorum." diye hemen cevabı yetiştirdi.
Bu boyalar kuruduktan sonra şeffaflaşıyor,bizde bunu görebilmek için aralıklı aralıklı boyamaya karar verdik.Hatta boyalarımız artarsa başka şablonlar almayı bile şimdiden düşündük. Bitirdikten sonra 1 tanesini öğretmenine götürmeyi istiyor ama bitince kararında değişiklik olabilir,tam kesin değil yani:)

Eğer bu yaşlarda çoçuğunuz veya hediye almayı düşündüğünüz tanıdığınız varsa bu setler kesinlikle çok iyi bir seçim.Hem küçük el kaslarını geliştiriyor,çoçuğa renk zevkini ve uyumunu aşılıyor,hemde sabretmenin ve birşeyler yapabilmenin tadına vardırıyor.Kesinlikle es geçmeyin derim.Son olarak Teşekkürler Ruhdağı:)

KARARLILIK

2008-09-28T12:54:00.003+03:00

Bu huy kesinlikle babasından geçmiş olmalı.Kanıt mı?:

1)Küçük teyzemiz Sanem'in gönderdiği siyah ayakkabıları bayramda giymeye karar verdi ve ağustostan beri bekliyor.Bayramlık almaya gideceğimizi öğrenince patlattı asıl bombasını.Siyah ayakkabılarıyla giymek için içinde siyahları,beyazları olan bir elbise istiyormuş küçük hanım.Gezdiğimiz mağazalardaki giysileri ya etek diye istemedi,ya içinde siyah yokmuş diye geri çevirdi yada beğenmedim deyip kestirip attı.Benim gibi ilk gördüğünü beğenen,kimseyi uğraştırmayan,sadece alacağı kıyafeti deneyen bir annenin kızı mağaza mağaza gezip,gördüğü tüm siyah/beyaz/gri kombinasyonlarını denedi ve hepsine bir kulp takmayı becerdi.Aslında nazlanmak gibi görünsede bu yaptığının ne istediğini bilmekle bir alakası olduğunu 10. mağazada anlamak nasip oldu bana.Mağazada istediği tanıma uyan elbiseyi görür görmez "İşte ben bunu istiyordum." dedi ve denemesiyle mağazadaki herkesten onay almak için kabini terk etmesi bir oldu.

2)Uzun zamandır Nickelodeon kanalında bir reklamdaki oyuncağa takılmıştı aklı.Israrlarına dayanamayıp internetten araştırdım ve benim oyuncağa verebileceğim paranın çok üstünde bir maliyeti olduğunu öğrendim.Ancak kumparasında para biriktirirse alabileceğimizi ama bununda çok uzun sürebileceğini söyledim.Bana verdiği cevap aynen şu oldu:"O bebeği istiyorum ve ben param birikene kadar bekleyebilirim."

Bu çoçuktaki azim ve kararlılık beni yiyip bitirecek:)Sonuçta aklına koyduğu ve planladığı şeyi yaptı(rdı).İstediği elbiseyi aldı ve kumbarasında para biriksin diye inanılmaz bir şekilde çabalıyor.Bende içimden "İsteklerin için uğraşaktan kimse seni alıkoymasın ve engeller seni yıldırmasın kızım." diye dua ediyorum...

CAN SIKINTISINDAN ÇIKAN KOLYE

2008-09-23T20:47:00.007+03:00

Can sıkıntısı gerçekten kötü birşey.Helede 4 yaşındaki bir zıpırın canının sıkılması tam bir felaket.Kitap okuma,resim yapma,saçlarını tarama,kurabiye yapma gibi bir sürü öneriyi geri çevirince, aklıma bir zamanlar oynamaya bayıldığım ama uzun üsredir elimi sürmediğim boncuklarım geldi.

Önce pek ilgilenmedi ama ben mum ipe boncukları dizmeye başlayınca yavaş yavaş yanıma sokuldu.Beğendiği pembe renk ipe geçirebileceği iri delikli boncukları ayırmama yardım etti.Canının istediği sırada geçirdi boncukları,benide hiç birşeye karıştırmadı.

Zaten bende biraz heveslenip boncukları ortaya dökmüşken internette gördüğüm bir kitap ayracını yapmaya başladım.

Elinin altındaki tüm boncukları kullandı.Bendenizde ipi uzun kesip arkadan bir düğüm atınca Eylül Ilgın ilk kolyesini yapmış oldu.

Dedim ya şu can sıkıntısı çok fena birşey:)Ama sıkıntıyı atmak yaratılan eserlere değiyor.Eylül Ilgın bundan seneler sonra bu kolyeye bakıp ne der bilmiyorum ama şu anda yarattığı şeyle övünüyor.Kendi emeğiyle yaptığı kolyeyi takmak çok hoşuna gidiyor.Haksızda sayılmaz,benim canım bile takmak istiyor bu kolyeyi,ne de olsa kızımın emeği ama Eylül Ilgın şimdilik bana bile ödünç vermiyor kolyesini:)

ÇİLEKLİ GÜNLER

2008-09-18T11:38:00.009+03:00

Ne zamandır köpek istediğini cümle alem biliyor artık.Verdiğimiz söze sadık kalmak için eşimde daha fazla beklemedi ve elinde küçük bir terrier ile çıka geldi birgün.

Evet,tanıştıralım bu Çilek:)Aslında Eylül Ilgın ismini Çiçek koymak istiyordu ama üst kat komşumuzun adını köpeğe vermenin pek doğru olmayacağını düşündük.Kuzuyada durumu açıkladıktan,çiçekten vazgeçip Çilek koydu adını.Daha 3,5 aylık dişi bir yavru...

Çilek'in bize ve eve alışma devresinde babaannenin evde olmaması işimizi kolaylaştırdı çünkü o biraz huylanıyor hemde korkuyor.Bu arada hangisi olursa olsun çoçuk milletinin maymun iştahından haberimiz olduğu için pet shopla anlaştık ve alışamama durumunda geri alma konusunu karara bağladık.

Eylül Ilgın en sonunda isteğine kavuşmanın mutluluğunu yaşıyor.Çileği hiçbirimize teslim etmek istemiyor,başından bir an olsun ayrılmıyor.Sevmesi güzelde bir canlıyla uğraşmanın zahmetli birşey olduğunu anlaması gerektiğini düşündüğümüzden,birçok sorumluluğu ona zimmetledik. Şimdilik hayatından ikiside memnun görünüyor.

Birbirleriyle oynamaya bayılıyorlar,Eylül Ilgın Çilek'i bizden kıskanmaya bile başladı. 1-2 defa okul çıkışına götürdüm köpeğini,o kadar çok sevindiki.Sınıfındakilere çoktan anlatmış bile.Yolda Çilek'i sevmeye yanaşanlara çeşitli önerilerde bile bulunuyor:)

Babaannemiz ilk gördüğünde hafif bir şok geçirdi ama yavaş yavaş oda alıştı.Eylül Ilgın'da şimdilik hevesinden birşey kaybetmedi ama bu ilgiyi sınamak için uygun bir zaman bekliyoruz.Sonuçta eğer bir canlının sorumluluğu alınacaksa evdeki herkesin katılımı ve isteğiyle birlikte olmalı ve kısa vadeli bir heves için hayvanlar suistimal edilmemeli.

İLK GÜN..

2008-09-10T06:17:00.008+03:00

Geçen hafta boyunca 1-2 satlik alıştırma günlerine gittiğimiz halde bugünün anlamı farklıydı ikimiz için.Nede olsa okulun asıl ilk günü bugün.Sabah erkenden güler yüzüyle kalkıp mızmızlık yapmadan hazırlıklarımzı tamamladık.Kapının önüne çıktığımızda sanırım ben ,Eylül Ilgın'dan daha heyecanlıydım.Okulun merdivenlerini alıştığını kanıtlamak istercesine tek başına çıkmak istedi.Alıştırma haftasında da ayrılık sorunu yaşamamıştık,şükürler olsun ki bugünde yaşamadık.Hatta ağlayıp,sızlayan bir sürü çoçuğa inat(ki nedense hepsi erkekti:) " Ben iyiyim,merak etme."diyerek beni eve gitmem için ikna etmeye çalıştı.

Ama her konuda inanılmaz geniş olan ben nedense bırakıp gidemedim onu.Sanırım onun bana değil,benim ona ihtiyacım olduğu için gidemedim.Onun bu kadar hızlı büyümediğine inanayım diye eve geri dönemedim.Başka annelerle konuşurken,sınıfın kapısı bir an açılırda,bensiz geçirdiği dakikalarda neler yaptığını görebilirim diye bekledim.Tamam kabul ediyorum,bugün aşırı duygusal davrandım ama bazen ona yetişemediğimi düşünmek beni delirtiyor.Bugünde o günlerden biriydi galiba.

Sınıfın kapısı açılıp tren olmuş bir halde sınıftan yemekheneye giderlerken neradeyse ağlayacaktım.Görende çocuk üniversiteden mezun oluyor zanneder:)Topu topu 5 yaş grubu anasınıfına yarım gün gidiyor ama kazın ayağı öyle olmuyor.Her nefes alışı armağan değerinde olunca bu minik şeylerin,yaptıkları herşey şölen değerini alıyor gönüllerde...

Sonunda yarım günün sonuna geliyoruz.Terden sırılsıklam olan üstünü değiştirip eve yollanıyoruz. Eylül Ilgın her yaptığını,hiçbirşeyi atlamadan anlatmaya çalışıyor bana;bense onu dinliyorum ama aklım ,her dakika büyüyen bu mucizeyle ilerde başıma gelecekleri tasarlamaya çalışıyor.

İlk günümüz birazda parkta oynayarak sona erdi ama nedense bu yarım gün beni ondan daha fazla yordu:)Okul maceramızı bile keyifle hale getirdiğin için sağol güzel kızım,Seninle duyduğum gurur her gün biraz daha artıyor.

FINDIK BU KADAR SEVİLİR Mİ?

2008-09-06T14:24:00.005+03:00

Eğer söz konusu olan Eylül Ilgın'sa bu kadar sevilir:)

GARFİELD KOMEDİ FESTİVALİ

2008-08-27T12:08:00.006+03:00

3. filmden pek hoşlanmamıştım ben ama Eylül Ilgın yinede gitmek istedi.Sanırım yaz boyu gitmediğimiz için sinemanın havasını özledi.Film hakkında çok fazla söyleyecek birşeyim yok,güzel vakit geçirilecek bir çizgi film sadece.Vermeye çalıştığı dersi ise kızımın yaşında bir çocuğuna anlaması biraz zor.Bizim gibi vakit geçirmek için gidebilirsiniz ama ne kendi adınıza,nede çocuğunuz adına fazla birşey beklemeyin derim.

Dönüş yolunda yere atılmış bir bisküviden kışlık yiyeceği depolamaya çalışan bir karınca sürüsü gördük.Benim meraklı ve hayvansever kızım hemen onları seyretmeye başladı.
O kadar çok seviyorki hayvanları,küçük böcekleri incelemeyi...Ona kalsa karıncalar tüm bisküviyi taşıyan kadar seyretmeye kararlıydı ama ben fazla vaktimiz olmadığını söyledim.Bunun üzerine onun teklifi daha akılcıydı.Karıncaların yuvasını bulup bisküviyi oraya koymalıydık.Yaptık efendim:)Eylül Ilgın karıncalar yorulmasın dediği için parçayı aldık ve yuvaya çok yakın bir yere koyduk.Bizden bu kadar,gerisi karıncaların bileceği iş...

ONURCAN GİTMEDEN ÖNCE...

2008-08-22T01:28:00.009+03:00

Dayısı Onurcan İstanbul'a dönmeden önce son gezintilerden bir kaç hatıra...

DENİZ GÜNLERİ

2008-08-17T07:49:00.007+03:00

İstanbul dönüşünde küçük erkek kardeşim Onurcan'ı da getirmiştim Ordu'ya.Bakmayın küçük dediğime henüz 13 yaşında ama boypos yakışıklı bir delikanlı kıvamında:)Hem küçük dayı için okul öncesi son bir tatil olur hemde Eylül Ilgın sevinir demiştim.Planlardan 2.'nin ağırlık kazandığını söylememin hiç gereği yok sanırım.

Eylül Ilgın'ın utangaç dayısı budur:)"Çekme abla ya!!!" çığlıklarının arasında zorla yakaladığım pozlardan bir tanesi...

Bu da bildiğiniz üzere benim biricik kızım.Dayısı çekme diye bir yandan bağırdıkça o"Beni çeksene"diye diğer taraftan eşlik ediyordu.

Bu fotoğraf ayak fetişisti olduğumdan değil,Eylül Ilgın "Ayaklarım ne kadar güzel görünüyor dimi anne?" diye sorduğundan çekilmiştir.Malum amacımız güzellikleri çekmek:)

Havanın bulutlu olduğu zamanlarda, dalgalarla biriken kumun oluşturduğu doğal barikatın üstünde yürümek çok zevkli oluyordu.Benim güzel kızımda en çok"Martıları sevicem." deyip onlara doğru koşarken,sırayla havalanmalarından hoşlanıyordu.

Bu kuma gömülme hadisesi nerden çıktı bilmiyorum ama son zamanlarımızda en çok eğlendiğimiz oyunlardan biri oldu.İkna edebildiği herkesi (beni sadece ayaklarım için ikna edebildi:),ikna edecek kimse bulamadıysa kendini bol bol kumlara sakladı.

Bu arada benim güzelim gözlüğümün o kumların arasına nasıl girdiğinden kimsnein haberi yoktu.

Kendisine yardım edenlerle yetinmedi;son düzeltmeleri kendisi yaptı:)

Büyüklerin kimilerini internet cafeye,kimilerini eve gönderdikten sonrada kimseyle palaşmayı sevmediği Doritos'unun keyfini çıkardı.

Gölgelerde kendi kendine oynayıp,bana bol bol fındıklı çorba yaptı ve bu çorbayı en güzel kendinin yaptığını söyledi.Bol miktarda ince kum,biraz deniz suyu ve minik taşlardan oluşan bu çorbayı gerçekten Eylül Ilgın'dan daha güzel yapanına rastlamadım:)

Arada anneyi uyuttum sanıp tarzanlık çalışmalarınada çıktı ama sonunda poposunu ağaca o kadar fena sürttü ki uzun bir süre ağaca kötü kötü bakıp,ağaçlar tırmanmanın acılı birşey olduğundan bahsetti herkese.

Bu kadar hengamenin ve uğraşın arasında kendine küçük kardeşlerde bulmayı ihmal etmedi. Kampın kızımdan sonra en küçüğü olan Zümra'da zaten bizim aileye katılmaya çoktan razıydı.Geceleri yorgunluktan erkenden uyuyan Eylül Ilgın'ı "Elü Igı" diyerek arayan Zümra'yı kollarımda uyutmak ise genelde bana kaldı.

ÇADIRDA SON MANGAL....

2008-08-02T12:13:00.003+03:00

Fındık sezonu başlamadan önce son bir mangal yapalım demiştik.Denize karşı oturup,tazecik etlerin ve mis gibi bahçe sebzeleriyle yapılan salataların tadına doyamadık ama beni asıl sevindiren başka birşey oldu:Kırmızı küçük bir atv aracı...

Aslında aracın benimle bir ilgisi yok,Eylül Ilgın o kadar çok eğlendi ki atv ile,benimde sevesim geldi:)

Üstünden inmeden defalarca fotoğraf çektirdi.Her bir gezintiye kendinide dahil etti.Rengini ayrı,küçüklüğünü ayrı beğendi.

Gerçi ben bile bir ara binmek için çok heveslendim ama o kadar çok çocuk vardı ki bana sıra gelmedi.Bende tüm hevsimi fotoğraf çekmeye vakfettim:)

Arada bu tarz etkinlikler çok iyi oluyor.Maksat mangal yemek değil,çocuklar eğlensin:)

KEK BÖYLE YENİR...

2008-07-29T11:02:00.005+03:00

Denize girilecek hava olmadığı için, Eylül Ilgın ablalarıyla oynarken bende kıyıya çekilmiş dubanın üstüne çıkıp Karadeniz'i seyre daldım.Oyunu bırakıp gelmiş yanıma"Güzel bir kekle neskafe ne güzel gider dimi? diye soruyor bana:)

Eylül Ilgın'a çikolatalı,kendime vanilyalı neskafe yapıp oturdum yanına.O kekini yerken dayanamayıp çektim fotoğraflarını.Eskiden çikolata,gofret veya kek yerken önce dışını yerdim,sonra içine geçerdim.Bunu bırakalı çok olmasına ve Eylül Ilgın'ın karşısında kimse bu şekilde birşey yememesine rağmen bu çocuk nasıl oluyorda benim gibi yiyebiliyor?

Biri bana bunun nasıl olduğunu anlatabilir mi?

Kızımla yanyana oturup denizi seyrederken damarlarımdan fışkıran bu zevkin kaynağının ne olduğunu söyleyebilir misiniz?

Yada bir insanın o minik ağıza giren kek olmayı istemesi için deli olması gerekli midir ?

Eylül Ilgın'ınotoğraflarını çekip kafamda buna benzer bir sürü soruyu düzene sokarken kızlar yetişti imdadıma.Ellerindeki minnacık sarı tırtıl hepimizi neşelendirdi.

Onlar tırtıla ,bende onların neşesine hayran kaldım:)

DOKTOR AMCALI GEZİNTİ

2008-07-18T21:32:00.007+03:00

Ne ben ne Eylül Ilgın,ne de bizim biricik doktorumuz Ordu'yu gezmeye doyamıyoruz.Ayda bir defa olan düzenli iş ziyeretlerinde hem onu hem kendimizi:) gezdirmek bizim için bir ritüel oldu.Her seferinde farklı bir yere gitmeye çalışıyoruz,gerçi zamanları çok kısıtlı ve yorgun oluyorlar ama yinede bu güzellikleri gezmek doktorumuzada iyi geliyor.Doktor doktor diye kimden mi bahsediyorum?Eylül Ilgın'a değen ilk elden,kuzumun nefes almasına yardım eden o tatlı adamdan yani Dr.Tufan Babayiğit'ten..Eylül Ilgın'ın doktor amcası,benim tanıdığım en şahane insanlardan(ki o kadar azlar ki) birisidir kendisi...Azcık ta obur ama olsun her güzelin bir kusuru var di mi?:)

Şimdide gittiğimiz yerden bahsedeyim.Burası Perşembe'nin Mersin Köyü'nde olan Çamburnu Restaurant...Eski yol diye tabir edilen sahil yolunda kalmasına rağmen müdavimleri tarafından hiç unutulmuyor.Şu manzarayı görüpte unutmak pek te mümkün olmasa gerek.

Bizim anne-kız en büyük zaafımız deniz kıyıları galiba.Görünce dayanamayıp yanına gitmek için her yolu deniyoruz.Patika bir yoldan usul usul giderek aşağıdaki sahile ulaşınca taşların üzerinde seken minik kuzuyu görmek için defalarca inip çıkabilirim o yolu.

Birkaç küçük taş seçip cebine doldurduktan sonra,saz benzeri uzun bir bitki buldu yerde Eylül Ilgın.Kendine oturacak güzel ve büyük bir taş bulduktan sonra başladı hayali olta yaptığı uzun otuyla! balık tutmaya:)

Yolun yarısını sırtımda,yarısını kendi emeğiyle çıktıktan sonra bile devam etti oltasıyla oynamaya.Bu oyun girişte gezinen kedileri görene kadar devam etti.Biz başladık kedi kovalamaya.Garsonların biri oturduğumuz yerde yavruları olduğunu ama duvardaki oyukta saklandıklarını söyleyince aklı başından gitti Eylül Ilgın'ın...Koştura koştura indik hemen duvar dibine.Neler yapmadık o küçücük oyuktan çıksınlar diye..Gel pisi pisiler,mivaylamalar,Eylül Ilgın'ın köftelerinden,doktor amcanın balıklarından çalıp oyuk önlerine koymalar:)

Kendileri çıkmasada minik başlarını dışarı çıkardılar ve Eylül Ilgın en güzel seyirlerinden birine daldı.

Karınları doyan iki minik i dinlenmeye çekilinceEylül Ilgın'ı oyalamak bize düştü.Babasına şut çekerek,boyuna bakmadan kilolarca ağırlıktaki el değirmenini çevirmeye çalışarak,babaannesiyle hamakta ve salıncakta sallanarak yine en çok eğlenen olmayı başardı.

Bu kadar eğlencenin üstünede kedilerden artan soğumuş köftelerini yedi .

Tufan amcaya dondurma karşılığı verilen öpücüklede günün finalini yaptı.

Hem kendini,hem bizleri eğlendirdiğin;sevincimizi kat kat arttırdığın için çok teşekkürler güzel kızım.

ISLANMAK GÜZELDİR

2008-07-14T14:15:00.002+03:00

Sanırım bloğu ben yazdığım için genelde kendimle ilgili şeyleri anlatıyorum.İnsanoğlu çekiç misali,hep kendine yontarmış ya...Yinede şu anı yakalayamasaydım çok üzülürdüm.

Yıkanan arabaları seyredip sıramızı beklerken kenardan köşeden gelen sularla oynuyordu Eylül Ilgın.Daha fazla suya girip girmek istemediği sorusuna gözlerinin içi parlayarak ve sırıtarak cevap veren bir kızınız olursa bu sahnelerin gerçekleşmemesi imkansızdır zaten:)

Keşke dedim birisi beni de kucaklayıp götürüverse :) İyiki varsın Ferdi,İyiki Eylül Ilgın'ın hayatındasın...

BİR PAZAR SABAHI...

2008-07-09T09:18:00.006+03:00

Günlerden bir pazar...Sabahın altısında kalkınca yapılacak en iyi şeyin elele verip dolşmak, dönüştede ekmeğimizi gazetemizi almak olduğuna karar verdik Eylül Ilgın'la.

Otoyol yapılırken mahvolan sahilleri düzeltebilmek adına (ne kadar başırılı olunur bilinmez) "T" şeklinde taşlardan limanvari yerler yapmışlar.Onların ucuna kadar gitmeyi,orada biraz oturup denizi seyretmeyi isteyen kuzuya kim hayır diyebilir?

Bizi kumsalda karşılayan martıların kenarlarda durup güneşe doğru bakmaları ise "Melekler Şehri"ndeki en sevdiğim sahnelerden birini hatırlattı.

Önüme,arkama,sağıma,soluma oturarak,taşların üstünde ordan oraya sekerek denizi seyrtemek Eylül Ilgın'ı çok keyiflendirdi.Sürekli olarak babasından yeni öğrendiği"Mavili mavili mor çiçek,mavili burdan geçecek"türküsünü söyleyip durdu.

İstedim ki bu güzellikte bir tanede benimle fotoğrafı olsun.K endi kendimize çekince ancak bu kadar oldu.Zaten benim en büyük sıkıntılarımdan bir tanesi bu konu.Ben kızımın heryerde ve herkesle fotolarını çekmeye çalışıyorum ama kimse benimle kızımı çekmek istemiyor:( İstediğim profosyonel makineyi alınca belki eşimde heveslenirde bizi çeker...

Dönüş yolunda,normalde koparmaya kıyamayacağımız güzellikte bir ayçiçeği gördük kaldırımın köşesinde.Eylül Ilgın çiçekleri zaten çok sever,bu işe gizli gizli sevindi.Çıtır çıtır eklerimizi ve gazetemizi alıp çadıra döndüğümüzde herşey bıraktığımız gibiydi.Sessiz ve sakin...Tam kumlarla oynama zamanı...

UÇURTMA FESTİVALİ

2008-07-04T12:59:00.007+03:00

Tarih:14/06/2008
Yer:Ordu/Sahil

Cumartesi günü eşim çalışırken yapılabilecek en güzel şeylerden biri Eylül Ilgın'la beraber gezmek.Önce Uçurtma Festivaline,sonrada hemen yanındaki meydanda kurulu oyun alanına gitmeye karar verdik.Kendi çapında küçük bir organizasyondu ama yinede güzel dakikalar geçirdik festivalde.

Halk oyunu oynayanları seyrettik,uçurtmaların yanına gittik,müzik olduğu müddetçe Eylül Ilgın oynadı ,bende çimenlere serildim,bol bol çekirge gibi zıplayan kızımı seyrettim.

Önce biraz parkta oynadı Eylül Ilgın,sonrada havayla şişirilmiş yumuşacık oyun alanında.

Şu tırmandığı şeyin adını bilmiyorum ama 7 yaş ve üstü çocukların kullanımına uygun birşey olduğunu biliyorum.Genelde de hep büyük yaş çocuklar olurdu zaten üstünde.Eylül Ilgın'da hep çıkmak ister ama bir türlü benden izni koparamazdı.O gün nasıl olduysa hiç büyük çocuk olmadığını farkettik ve ufak bir gülümsemeden sonra görevliden izni aldık.Hani derler ya "düz duvara tırmanır "diye,aynen öyle oldu.Kuzum sanki idmanlı bir sporcu gibi hızlı hızlı tırmanırken benim bile şaşkınlıktan gözlerim açıldı.Sportif faaliyetlere yönlendirilmesi gerekiyor sanırım Eylül Ilgın'ın...Bazen aklımdan geçiyor,ona yönlendir,buna yönlendir,ne olacak bu çocukların hali diye:)Sonra kendime telkinlerde bulunup,istemediği şeyi zaten yapmayacağını söylüyorum...

Yalnız gerçekten zıplamak ve tırmanmak deyince akan sular duruyor kızım için.Ne yumuşacık trabzanlarda zıplamaktan bıkıyor,nede buluğu her taş parçasına tırmanmaktan...Aşağıdaki fotoğraflarda özel isteği üzerine çekildi zaten.Yüksekten herşeyin daha güzel gözüktüğünü söylüyor Eylül Ilgın.Huylar kalıtımla geçerde,bu duygular nasıl geçiyor anneden çocuğa bir türlü anlamıyorum.

ANASININ KIZI

2008-06-30T10:46:00.002+03:00

Çocuklara okuma alışkanlığı kazandırmada ebeveynlerin rolünün ne kadar önemli olduğundan hep bahsedilir.İşte size kanıtı:

Bu aralar benim kitaplarıma merak saldı Eylül Ilgın.Kızım doğduğundan beri kitaplarımın ilk sayfalarına onun adını yazıyorum,sorduğu zaman evdeki kitapların zaten onun olduğunu,ama okuması için biraz daha büyümesi gerektiğini söylüyorum.Yinede okuduğum kitapları ellemekten,incelemekten büyük zevk alıyor.

Önceki gün yemek sofrasındayız.Eylül Ilgın yine kumlarla oynuyor sandığımdan,kumsala doğru yöneldim.1-2 adım atmadan gözüm hamağa takıldı.Hamakta kitap okuyan o küçük şeyi ürkütmeden hemen makinemi alıp fotoğrafını çektim.

3. fotoğrafta beni farketti.Kitabı beğenip beğenmediğini sordum.Beğendiğini ama resimleri olsa daha da beğeneceğini söyledi:)İçimden okuduğum kitaplara resim çizmek geldi:)

iLK MEKTUBUMUZ VE ÇADIRDAN NOTLAR...

2008-06-23T15:26:00.005+03:00

Oturuyoruz bir akşam.Birdenbire "Bize niye hiç postacı gelmiyor?" diye sordu.Geldiğini ama bizim görmediğimizi söyledim,bu seferde "Geliyorsa bana niye hiç mektup getirmiyor?"dedi. Bunun üzerine onunda kimseye mektup yazmadığını söyledim."Yazsaydık o zaman" diye cevap veren Eylül Ilgın'a yapılacak en doğru şey bir mektup yazdırmaktı.Mektubun uzaktaki sevdiklerimize gönderildiğini anlattım ve kime göndermek istediğini sordum."Sanem hem uzakta hem de onu seviyorum, ona gönderelim."dedi.Yazdık mektubu ,daha doğrusu o söyledi ben yazdım;altınada elinde çiçekleri olan kendi resmini çizdi.Çok sevdiği Hello Kitty'li bir mektup kağıdının üstüne ikisinin isimlerini yazdı.Kedili mıknatıslı küpelerinide ekleyip zarfı kapattı. Pembe zarfının üzerine yine Hello Kitty'li bir çıkartma yapıştırıp,postaneye gidecek uygun bir gün beklemeye koyulmuştuk.O gün bugünmüş:)Gerçi Eylül Ilgın puluda zarfın üstüne kendisi yapıştırmak istiyordu ama biraz anlatınca ikna olup mektubunu postanedeki bayana verdi.Aynı bayan daha müsait bir zamanda gelirsek bize pul konusunda yardımcı olabileceğini söyleyince sevindik.Şimdide Eylül Ilgın pul almaya gideceğimiz zamanı beklemeye başladı.

Bugünün Eylül Ilgın için 2. önemi ise anaokulu ön kayıtlarının kesimleşmesi için kura çekilecek olmasıydı.Eşimin sınav giriş işlemlerini halledince anaokuluna gittik,kura için geldiğimizi sorunca grubumuzu sordular.5 yaş grubu sabahçı olduğumzu söyleyince iyi haberi aldık.Kura çekilişi yapılmayacak 2 gruptan bir tanesi bizimkiymiş:)Çalışan anneler genelde tam günü,ev hanımı annelerde rahat olabilsinler diye genelde öğleden sonrayı istediklerinden sabahçı yarım gün grupları genelde en az öğrencili ve en rahat gruplar olurmuş.Ne sevindim ne sevindim.Yarından itibaren kesin kayıtlar başlıyor,en kısa zamanda evrakları tamamlayıp kesin kaydıda yaptırıp işi garantiye almak gerek.

Eylül Ilgın 4 gündür yorgunluktan mahvoldu.Evimize sadece 5 km uzaklıktaki Efirli'de deniz kenarında çadır kurduk.Hepimiz için tam eğlencelik ama en çok Eylül Ilgın eğleniyor galiba.Pazar akşamı çok fazla yağmur yağdığı için dün denize giremedik ama sahilde gezinmeyi ihmal etmedik. Birde kamp sahiplerinin "Beyaz" isimli bir köpeği var.Eylül Ilgın ona bayılıyor,babaannesinin tüm bağırmalarını kulak arkası edip tüm gün onunla koşturup,seviyor.

Akşamları tüm günün yorgunluğunu atmak için ya televizyonda 1-2 çizgi film seyrediyor yada babasıyla beraber ateş yakıp karşısında oturuyor.Çok soğuk gecelerde eve gelmek istemiyor. Yaz bitiminde çadırdan nasıl çıkaracağız şimdiden kara kara düşünüyorum:)

AZMİN ZAFERİ

2008-06-20T16:34:00.005+03:00

Tarih :5 Haziran 2008

Eylül Ilgın için önemli bir gün çünkü ne zamandır istediği oyuncağa kavuşuyor.Sanırım 1 ay önceydi.Eski Fidangör'de görünce aşağıdaki evi çok hoşuna gitti."Aynı bizim gibiler anne " dedi.Önce anlamadım ama oyuncağı inceleyince evin içindeki ailenin anne,baba,kız çocuğu ve sarı bir köpekten oluştuğunu farkettim:) Gerçi bizim hanüz köpeğimiz yok ama yaz bitince alacağımız için o varmış gibi düşünüyor.
Neyse fiyatını gidip kendi sordu ve dönüp bana "60 ytl çok para dimi anne ?dedi.Ben daha cevap vermeden çok beğendiğini ve almak istediğini de ekleyiverdi.Bende eğer kumbarasında para biriktirirse ona alması için yardım edebileceğimi söyledim.Özellikle babasının yardımlarıyla 1 ay da parasını biriktirdi.

Ve şimdi evde mutlu mutlu oynuyor.Ev gerçekten çok güzel,kapısında gerçek bir zili ve lambasından küvetine,müzik setinden pufuna kadar herşeyi var..Kumparada para biriktirmeyi zaten seviyordu ama bir amaç uğruna hiç biriktirmemişti.Bu sayede beklemeyi ve eşyanın kıymetini öğreniyor.Artık kendisi "Eğer para biriktirsem istediğim oyuncağı alabilir miyim ?" diye soruyor bize...Ve bunu eziyet olarak değil,kendi parasıyla almanın zevkine vararak isteyerek yapıyor.Bu kız kesinlilikle bizden akıllı olacak:)

TİYATRO FESTİVALİNDEN ANILAR...

2008-05-27T17:19:00.011+03:00

Afişi görünce çok sevindim ve heyecanla Eylül Ilgın'a ne olduğunu anlatmaya başladım.Geçen sene bu zamanlarda düzenlenen festivale köyde oturduğumuz için gelememiştik ama bunu kaçırmaya niyetimiz yok:)

4.Ordu Uluslararası Çocuk ve Gençlik Tiyatroları Festivali ile ilgili basılan kitapçıklardan birini edinip inceledim.Vaktimiz olduğu müddetçe hepsine gitme kararı aldık.Eylül Ilgın'a tiyatroyu anlatmak biraz zor oldu ama kalanını seyrederken anlayacağını umdum.Festivalin açılışı çok güzel ve büyük bir kortej yürüşüyle yapıldı.Rengarek balonlar ve kıyafetler küçük büyük demeden herkesin ilgisini çekti. OBKM'ndeki ilk gösteri Eylül Ilgın'la benim çok meraklandığım ama eşim izin vermediği için kursuna gidemediği baleyle ilgiliydi.Tan Sağtürk Bale okulu'nun Samsun şubesinin gösterisi gerçekten çok güzeldi.Sadece balenin değil modern danslarında yapıldığı gösteride kızımın sevinci ne kadar doğru bir iş yaptığımı gösteriyordu.Salondaki en ufak çocuklardan biriydi ve gerçekten kendinden yaşça büyük bir sürü çocuktan çok daha güzel bir izleyici oldu.

2. izlediğimiz gösteri Ankara Devlet Opera ve Balesi'nin sergilediği "Karagöz ve Hacivat ile Cumhuriyet'e Yolculuk'tu.Bu sefer daha fazla seyirci kapasitesi olan AKM' ye gittik kızımla.20 dakika önce gitmemize rağmen en arkalardan yer bulabildik fakat Eylül Ilgın'ın fıldır fıldır dönen gözleri balkon bölümündeki boş koltukları gördü hemen.Görevlilerden nasıll çıkılacağını öğrenip hemen o bakir alana koştuk. Hacivatla Karagöz'ün atışmaları tüm salon gibi Eylül Ilgın'ı da çok eğlendirdi. Oyuncuların opera tarzında seslendirdiği bazı oyun şarkılarını anlamasada, kızım tahmin ettğim kadar çok sıkılmadı.Kötü mikroplar olan "Şapşal virüs " ve "Somurtuk virüs"ün varlığı oyunun en beğenilen yönlerindendi.Velhasıl anne - kızın ilk opera deneyimi oldukça verimli geçti.

Daha sonra Mehtap Ar'ın (hani şu Müjde Ar'ın kardeşi olan) kurucusu olduğu Art Tiyatro'nun "Arkadaş" isimli oyununa gittik.Mehtap Ar'ın daoynadığı eserden Eylül Ilgın biraz sıkıldı.Sanırım son 15 dk çıktık.Aslında ne yalan söyleyeyim bende sıkıldım.Konusu arkadaşlık gibi güzel bir kavramı içersede sözlerin yavanlığı ve araya giren kişisel konuşmalar beni baydı.

Balkon seyrini alan Eylül Ilgın Üsk kattan vazgeçmedi:)

Son olarakta “ETİ Çocuk Tiyatrosu”nun “Alice Harikalar Diyarında" isimli oyununa gittik.İyiki de gittik.inanılmaz güzeldi.Ben Alice'yi çok sevrim zaten.Eylül Ilgın'a anlatmayı hiç denemedim yaşına göre uzun ve karışık olacağını düşünmüştüm.Tiyatro oyunu sayesinde hikayenin özünü kavradı.En kısa zamanda güzel resimleri olan bir Alice kitabı almalıyım ona.Şimdiden geceleri masal olarak anlattırmaya başladı bile.Kostümler,müzikler,oyuncular; herşey o kadar güzeldi ki sadece bravo diyorum.Eti Çocuk Tiyatrosu'nun nerde oyununu görsem kızımı gözüm kapalı götürürüm artık. Aslında Alice'nin de bir sürü resmini çekmiştik ama hepsini yanlışlıkla silmişiz.( Alttaki resimleri internetten bulduk.)Eylül benden Alice'in giydiği mavi elbiseden istiyor,benzer birşeyler bulmam lazım galiba:)

Aslında gitmek istediğimiz bir çok oyun vardı ama babaannemizin işi çıkınca Eylül Ilgın'da onunla beraber Giresun'a gitmek zorunda kaldı.Ama 3 günlük bu festival bile Eylül Ilgın'ın dünyasında yeni bir kapı açtı.Şimdiden bir sen sonraki festival için "Gidelim,tamam mı?" diye tutturmaya başladı.

Bu kadar güzel olayın içinde tek birşey bizi üzdü.Evet,şu yerlere yırtılıp atılan festival kitapları.

Eylül Ilgın görünce o kadar kızdı ki,bu fotoğrafı çektikten sonra söylene söylene hepsini toplayıp çöpe attı.Daha minnacık beyinlere kağıt israf etmemeyi,yerlere çöp atmamayı öğretemeyen herkesi kınıyorum.

Bu da Ordu Belediyesi'nininternet sitesinde konuyla ilgili olarak çıkan haber:

ORDU(ANKA) - Ordu Belediyesi ve TOBAV işbirliği ile 2-8 Haziran tarihleri arasında gerçekleştirilecek olan " Ordu Uluslararası Çocuk ve Gençlik Tiyatroları Festivali"nin dördüncüsünde, yurtdışından 6, yurtiçinden 8 olmak üzere toplam 14 farklı grup sahne alacak.Sanatın, bir yaşama biçimi olarak, demokrasi kültürünü oluşturacak en temel disiplinlerden biri olduğu inancıyla, düzenlenen "4. Ordu Uluslararası Çocuk ve Gençlik Tiyatroları Festivali"nde, tiyatronun demokrasi kültürünü oluşturan ve süreci yaratan işlevine inananlarla birlikte daha geniş platformlara ulaştırılması hedefleniyor. Bu kapsamda festivale İtalya'dan Silenco Tiyatro "Barok Öneriler" adlı oyunuyla, Hollada'dan De Stilte Tiyatrosu "Oyuncu Kuşlar" adlı oyunuyla, Portekiz'den A menina dos meus olhos Tiyatro Grubu "MegaGigaFruitiByteJackPote" adlı oyunuyla, Rusya'dan Tiyatro Jangar "Beyaz Ay Masalı" adlı oyunuyla, Ukrayna'dan Tiyatro Lyal'ok "Kaplan Petrik" adlı oyunuyla ve Sırbistan'dan Tiyatro Pozoriste Mladih "Bulut ve Kumul" adlı oyunuyla katılacak. Yurtiçinden ise, TAB Sanat Tan Sağtürk Bale Okulu, Ankara Sanat Tiyatrosu "Asteriks ve Oburiks Kurnazlar Ormanında", Akbank Karagöz ve Kukla Tiyatrosu "Rüya", ETİ Çocuk Tiyatrosu "Alice Harikalar Diyarında", ART Tiyatrosu "Arkadaş", Konya Devlet Tiyatrosu "Midas'ın Kulakları", Çankaya Belediyesi Çocuk Tiyatrosu "Pippi Uzunçorap", Devlet Opera ve Balesi ise "Karagöz ve Hacivat" adlı oyunlarıyla festivalde olacak. 40 yıllık tiyatro geçmişine sahip Ordu, gençlerin yanı sıra tüm tiyatro ve sanatseverleri "4. Ordu Uluslararası Çocuk ve Gençlik Tiyatroları Festivali"nde bir araya getirecek.

Ps:Afişi gördüğüm ilk gün resmi eklemiştim.Bu yüzden yazı festival tarihinden çok önceye aitmiş gibi görünüyor.Yani pc'nizin tarihinde bir hata yok:)

HAYVANAT BAHÇESİ

2008-05-26T08:37:00.010+03:00

Aslında bu ay o kadar çok şey yaptık ki Eylül Ilgın'la,hiçbirini buraya yazmadığım için kendime kızıyorum.Arka arkaya bir kaç post yazsam bile kendime kızgınlığım geçmeyecek ama ben yinede yazayım.Mesela bu yazı hayvanat bahçesine dair olsun.Tarih 13 Mayıs. Eylül Ilgın ilk defa hayvanat bahçesine gitti.Eğitimde olduğum için ben katılamadım onlara ama o günkü güzel hava kaçırılmayacak bir fırsattı.Samsun'a asıl gidiş sebebi olan evraklar halledilince güzel bir yemek yemişler babaanne,baba ve çocuk üçlüsü olarak.Yemeğin ortasında "Baba benim niye hiç amcam yok ?"diyen Eylül'e uygun bir cevap düşünülürken,O çoktan önüne gelen garsona amca demeye başlamış bile.

Hayvanat bahçeleri bende hep çelişik duygular uyandırmıştır.Eylül Ilgın'ın konuşmalarında da aynı hissi farkettim.Hem o kadar hayvanı bir arada gördüğü için çok heyecanlıydı hem de onları sevemediği,kafeslerin arkasında cansız cansız durdukları için biraz hayal kırıklığı vardı.Eve gelince günü tüm ayrıntılarıyla bana anlattı.Çektikleri resimleri tek tek gösterdi ve yorumlarını ekledi.

En çok yukarıda resmi görülen aslanı anlattı çünkü ona çok kızmış:)Hiç kükremediği,sürekli uyuduğu için onu hiç sevmemişmiş.Birde fil ,zürafa ve su aygırı göremediği için üzülmüş.

Bir ara hayvanat bahçesine geziye gelen anaokulu öğrencilerinin arasına karışmış.Sağolsun öğretmenlerde kalabalığın keyfini sürmesine izin vermişler.

Yorgunluğunu banklarda oturarak attıktan sonra geri dönüş yolunda sürekli konuşmuş ta konuşmuş.Zaten gevezelikte anasına çeken kızıma konuşmak için bir sürü konu çıktı:)

SEBZELİ PAZAR

2008-05-05T01:17:00.007+03:00

Eylül Ilgın perşembe gününden babaannesine gitmişti.Dünden onu almaya gittik.Bugünde yaylaya çıkma planlarımız vardı ama yağmur yağma ihtimali göze alarak vazgeçtik.Boş duracakta değiliz ya bizde köye çıkalım dedik.

Komşunun buzağısı bizim fındık bahçesine kaçmış,Eylül Ilgın da hazır bulmuş buzağıyı bir sevsem derdinde.
Bu kelebeğin peşinden az koşmadım bugün."Anne nolur gel seyredelim şunu."Tam yaklaşıyoruz kelebek tekrar uçup 1 metre ileriye konuyor,biz tekrar usul usul peşinden.Mübarek hayvan uçup gitse hem o kurtulacak ,hem ben.En sonunda yavaşça yaklaşıp çektim fotosunu,benim uyduruk makineylede bu kadar hoş çıkması hoşuma gitti.

Daha fotosunu çekmediğimiz bilumum köpek,kedi,kuş ve tavuk sevildikten sonra indik şenliğe. Şenlik buralarda sebze bahçesine verilen isim.Karalahanalar ,taze soğanlar,maydonazlar dolmuş taşmış bahçede.Eylül Ilgın tattamda(sırtımda yani),ilerliyoruz bahçede.Önümüze bezelyeler çıkıyor.Biz sultani bezelye diye biliriz ama karadenizde sadece bezelye diyorlar,henüz içi olmamış bezelye aslında.Bunun bir turşusunu,bir kızartmasını yapıyorlar, tadını sormayın gitsin.
Gerçi Eylül Ilgın ağzına bile sürmüyor ama toplamaya çok meraklı."Ne güzeller değil mi anne" diyor "Azcıkta yesen kızım" diye karşılık veriyorum "Senin için topluyorum annecim"cevabı yetiştiriyor.
Azcıkta üst bahçeye geçip tazecik bakla topluyoruz kızımla.Ben bayılırım baklaya,rahmetli anneannem ne güzelde yapardı sarımsaklı yoğurtla yerdim doya doya. Buradan topladığımız sebzelerin tadına doyum olmuyor.Bildiğiniz organik tarım işte.Diktikten sonra büyük anneannenin (kayınvalidemin annesi yani) ineklerinin oluşturduğu gübreden ve Allah vergisi sudan başka birşey karışmıyor topraklarına.

Eylül Ilgın kıvırcıkların karıncasız olanını ararken

gözüme ilişiyor bu minnacık fındık dalı.Bir kere daha şükrediyorum Allah'a bu güzellikleri görebildiğimiz için.

Bunların böyle ot bile olamamış hallerine bakmayın siz.1-2 haftaya kalmaz yemşeyil roka olacak onlar.Balık memleketi olan karadenizliler balığın yanına en çok yakışan şeyi yani rokayı bilmediklerinden(bilenlerde ufacık demeti 3 ytl ye satmaya çalıştıklarından) kendimiz yetiştirelim dedik,iyide ettik.

Bu boynu bükük şeyler ise 1 ay sonra kıpkırmızı domates olacaklar bizde organik organik yiyeceğiz.

Şu yukarıda gördüğünüz çiçekvari şeylerin adıda "Sakarca".Fındık bahçelerinin içinde kendiliğindne yetişen bu bitkinin de kızartması yapılıyor.

Toprağın altındaki kök bölümü zedelenmeden keserle topraktan çıkartılıyor ve çiçekleri kopartılıp kısa bir kaç işlemden sonra hooop sofraya konuyor.Aklıma gelmişken anlatayım dedim

Eylül Ilgın'ın bahçe turu,Ferdi'nin açık havada gazete okuma sefası tamamlanınca Ordu'ya geri döndük.Akşam maç olduğu için Ferdi dışarıdaydı, sümüklüböcek moduna geçen Eylül Ilgın ise sıcak bir duş alıp biraz çilgi film seyrettikten sonra yorgunluktan uyuya kaldı.

SİGORTALATTIRSAK MI,SİGORTALATTIRMASAK MI?

2008-04-30T01:17:00.003+03:00

Dün akşam haberlerde gösterdi , insanlar çocukları 5 sene önce emekli olabilsin diye saatlerce sırada beklemeyi göze almışlar. Ne yalan söyleyeyim bir ara benimde aklıma gelmedi değil ama sonra içim elvermedi.Sigorta primleriyle yapılacak birikimden daha fazlasını yapabileceğimi kendime anlatmam yararlı oldu sanırım.Sonra birden aklıma bu resimler geldi.Eğer Eylül Ilgın'ı oto yıkamada çalışıyor gösterseydik pek yalanda söylemiş sayılmazdık herhalde. 2-3 hafta önce çekilen bu resimlerde kanıtlıyor ne demek istediğimi sanırım.

Ortak yaptığımız herşeyden büyük zevk aldığımız için yardım etmesini biz istedik,oda sağolsun kırmadı:)

Yaptığı herşeyde ne kadar özenli davrandığını bize bir kere daha göstermiş oldu.

Yorulup,üstüde yeterince ıslanınca işini bitirmenin verdiği zevkle eve gitmeyi uygun gördü.

KARTLAR VE ANNELİK

2008-04-19T14:38:00.005+03:00

Meraklı minik dergisini severek okuruz.Yanında verilen kağıtlarla çeşitli oyunlar oynar,sonra kağıt kutumuzda biriktiririz.Baktım oldukça fazla birikmişler,hazırda karışmışlar, gruplama alıştırması yapalım dedik.Nasıl mı yaptık?Aşağıdaki sırayı takip edin lütfen.

(Gülmeyin ciddi ciddi anlatıcam çünkü)

Önce kağıtlar kutusundan çıkartılır ve Eylül Ilgın tarafından bir güzel karıştırılır.

Anne tarafından her gruba ait öncüler uygun bir yere yerleştirilir.

Arada "Bunun adı neydi,çıkaramıyorum" tarzındaki sorulara cevap verilir.

Dizilen şeylerin adları söylenir,bazen isimler karışabilir önemli değildir.Arada ıspanağı yapraklara mı sebzelere mi koysam diye düşünen Eylül Ilgın'ın morali bozulmaz .

Dizdikçe dizilen kartlardan sıkılmayı önlemek için her 10 kartta bir Eylül Ilgın alkışlanır.

Hazır bu kadar kartı bir arada bulmuşken ufak bir sayma alıştırmasıda yapılır.Tüm bu sahneler anne tarafından sehpa tepelerine çıkılarak özenle kaydedilir:)

BİSİKLET SEZONU AÇILMIŞTIR

2008-04-17T10:31:00.007+03:00

Yürüyüşe çıkacakken birden içime bir vicdan azabı düştü."Evde kalmana gönlüm razı değil, gelmek istemisin benimle?"dedim benim kuzuya.Sanki beynimden geçenleri okumuş gibi "Bisikletimide alalım mı?"diye dordu.Aramızda gerekli anlaşma şartlarını yaptıktan sonra(0 ,yoruldum deyip bisikletini bana taşırttırmayacak;bende hava bozmazsa dönüşte ona bir süpriz yapacağım)iniverdik hemen yamacımızdaki sahile.

Denizle yanyana giderek bisikletini sürdü.

Yorulunca yol kenarlarında dinlendi.

Çıkılacak,tırmanılacak yer görse dayamaz ya hemen merdivenlere saldırdı.Manzarayı seyretti,zorla bana birkaç poz verdi.

Bazı çiçekleri evde bekleyen babaannesine götürmek için kopardı.Bazılarını koparmaya kıyamadı sadece sevdi(özelliklede belediyenin diktiği laleleri)

En büyük meraklarından biri olan havuzları seyretti.

Ne üfleme çiçeğinden nede çubuk krakerinden vazgeçebildi.

Dönüş yolumuzda oldukça eğlenceliydi.Kısa boylu ağaçların altına girip minik kuşları dinledik. Güzel güzel çiçekleri seyrettik.Gazetemizi aldık.Ben gazetenin sayfalarına bakınırken,Eylül Ilgın parkta koşturup durdu.Onun elinde topladığı topladığı çiçekler,benim elimde bisiklet yorgun argın eve geldik.Yorulduk yorulmasına da böyle yorgunluğa can kurban...Kızıma,onunla geçirdiğim her dakikaya can kurban:)

YAŞASIN ELMO'NUN DÜNYASI

2008-04-14T20:03:00.003+03:00

Gazetelerden kupon biriktirmek tam benim işim.Zaten kesmeye ve saklamaya meraklıyım birde üstüne hediye alıyorum.Neyse efendim son zamanlarda okul öncesi eğitim materyalleri vermeye başlayan gazetelerden bizim işimize en çok yarayanı Hürriyet gönderdi.Susam sokağını seyretmeye bayılırdım sabahcı olanlar kaçırmasın diye yayınlanan öğleden sonra saatlerine yetişirdim.Ben ilkokul döneminde seyrettim ama kızımın 3,5 yaşına yetiştiği için mutluyum.15 cd'lik sete nerdeyse yok pahasına sahip olduk ,iyikide olduk.O kadar faydalı bilgileri,o kadar net bir şekilde öğretiyor ki bu cdler.Kızım zaten ayrıntılara meraklı bir çocuktu,şimdi her ayrıntıyı karşısındakinede aktarmaya çalışıyor.Herşeyi planlayıp aşama aşama anlatıyor.Mesela:

-Bak anne,bu pijamanın önce önünü buluyorum,sonra sağ bacağımı geçiyorum,arkasından sol bacağımı içeri sokuyorum(bu arada bunları uygulamalı gösteriyor),of olmadı ikiside aynı yere girdi,baştan alıyorum.......
böyle sürüp gidiyor tüm günümüz.Aşağıya resimlerini eklediklerim en favorileri.Çoğu zaman oturup beraber izliyoruz.Bay şapsal ve Balık Dora'nın katkılarıyla hem eğleniyor hem de birşeyler öğreniyor Eylül Ilgın.Gerçi bana kalsa susam sokağında "Kurabiye Canavarını" tek geçerim ama cdlerde baş karakter Elmo olduğu için kızım onu daha çok seviyor.Televizyonda ne olduğunu bilmediğim şeyleri izlemesindense içeriği bildiğim şeyleri izlettirmek benimde işime geliyor.Lafın özü gazetelerin okul öncesi eğitim seferberliğini biz çok sevdik.Bide Winnie the Pooh cdlerini veren bir şeyler bulabilsek tam olacak :)

FİKRİMİN İNCE GÜLÜ

2008-04-05T16:24:00.007+03:00

Güneşi görünce yaz geldi sanan bir aile olarak hemen sokaklara atladık. Kendini alışveriş merkezi sanan birkaç küçük binanın içeriye sığmayan kalabalığından,parkların yağmur sonrası pisliğinden korktuk ve Eylül Ilgın'ın tavsiyesine uyup deniz kenarına gittik.Demiştim;buraların yerlisi esas güzelliklerin farkına varamıyor,güzelim kumsal yağmur sonrası deniz kabuklarından oluşan bir beyaz örtüyle kaplanmış ve dönüp yan bakan bile yok.

Ben ailenin fotoğafçısıyım ya yine beni bırakıp gittiler uzaklara.Tamam alınganlık yaptım o kadar da uzağa gitmediler.

Neredeyse beline kadar suya batıp elindeki ağla balık yakalamaya çalışan amcanın yanına gidip hayretle seyrettiler.

Hani buğulu cam görünce hemen birşeyler karalamaya başlayan tipler vardır ya;ben onlardan biriyim.Eylül Ilgın'da aynı şeyi kum yada toprak görünce yapıyor.Benimkiside sadece kızıma bir torpil olarak yansıyor kumun üzerine.

Gitme vakti geldiğinde "Biraz denizi seyredebilir miyim ?" diye izin istiyor ve kıyıya doğru yol almaya başlıyor.

Bazen korkuyorum kendisi olmak onu yoracak diye...Bu dalıp gitmelerin,deniz hayranlığının,tatlı asiliğinin kendine bir zararı dokunur diye...Bu kısa gidişlerin bana dönüşü olmaz diye...Ona öğrettiklerim bu sert ve hovarda dünyada canını acıtır diye...Birileri gelir benim fikrimin ince gülünü kırar diye...Sonra kovuyorum aklımdaki düşünceleri ve yüzüme vuran rüzgarın her zerresini hissederek kızımı seyre dalıyorum

EYLÜL'ÜN SORULARI

2008-04-05T16:05:00.003+03:00

Yataktayız.Sağ kolunu atmış boynumun altına,sanki ben çocuk o anne.Ağzındaki kırmızı emziğini çıkartıp soruyor:
-Biz şimdi uyucaz dimi?
-Evet,uyumak için yattık.Yoksa başka birşey mi yapmak istiyorsun?
-Yok ta bişey sorcam o zaman sana.
-Sor bakalım.
-Biz niye uyuyoruz?
-Tüm gün yoruldun,oynadın, artık vücudunun dinlenmesi lazım.
-Madem dinlenmemiz lazım sabahları niye uyanıyoruz?
-???

KULİS ÇALIŞMALARI

2008-03-25T10:58:00.002+02:00

Mekan: Evin ön balkonu
Zaman:Dün gece uyku öncesi

Bilgisayarda ders çalışıyorum.Eylül Ilgın,usul usul babasının yanına gidip "Birşey konuşmamız lazım,balkona gidelim mi?"diye sordu.Sessizce seyrettim kalkıp balkona gidişlerini.Küçük yolluğun üstünde bağdaş kurup başladılar konuşmaya.Kızım babasına, istediği köpekle ilgili geliştirilmiş hayallerini sıraladı.Kulaklarının küçüklüğünden rengine,tasmasının renginden nerede yatabileceğine kadar bir sürü şeyden bahsetti.En sonunda da "Ben elimden geleni yaptım,büyüdüm,sıra sende baba" dedi:)Balkon çıkışında yanıma gelince ne konuştuklarını sordum,bana sonra anlatacağını söyledi.

Mekan:Yine aynı balkon
Zaman:Bu sabah kahvaltıdan sonra

Sofrayı topluyorum.Elimden tutup balkona çıkardı beni."Şurada oturup konuşalım biraz"dedi.Dün gece babasına sıraladıklarını aynen bana da anlattı.Köpeğin sorumluluyla ilgili sorularıma önceden kendini hazırlamışçasına cevap verdi.

Programlı çalışmaya başladı bizim ufaklık.Tek kelimeyle kulis yapıyor:)İstediği şeyi o kadar inanarak , hissederek istiyor ki bu heyecana katılmamak mümkün değil.Babaannenin tüm HAYIRlarına rağmen evde bakılabilecek ufak bir köpek aramaya başladık.Eylül Ilgın köpekten vazgeçip atta ısrar etmeye başlamadan bir yavru köpek bulmamız lazım:)

SİYAH ÇİLEK SUYU

2008-03-12T01:29:00.006+02:00

Akşam yemeği saati...Ben salatayı ,babaaanne balığı hazırlarken Eylül Ilgın yanıma gelip:

-Babam acıkmıştır, bende sofrayı hazırlayayım mı? diye sordu.Fırsatı kaçırmadan tabakları,bardakları erişebileceği yere bıraktım ve sofrayı tamamen hazırlamadan odaya girmedim.Tatlı için küçük kaşık götürmek gibi bir ayrıntıyı bile atlamadan mükemmel bir sofra hazırlamış kızım.Kadınlık rollerine alışması açısından değil ama yaşam becerilerini arttırması bakımından bu tarz becerileri çok hoşuma gidiyor.Yemek sonunda 2. bardak şalgam suyu içmek isteyen kayınvalideme,mide rahatsızlığını hatırlatarak eşim engel oldu.Eylül Ilgın babasına dönerek:

-Neden izin vermiyorsun? diye sordu.Babasının anlattıkları kafasına yatmamış olacak ki,eşim sofradan kalkar kalkmaz babaannesine dönerek çok kısık bir sesle:

-Babaanne ,babam bu tarafa bakmıyor siyah çilek suyundan içebilirsin.Çabuk, çabuk....diye babaannesinin hakkını kendince teslim etti.(Koyu kavramını hala siyah diyerek açıklıyor ve gördüğü her kırmızı içeceği çilek suyu zannediyor:)

Şimdi içeride mışıl mışıl uyuyor ve en büyük hayranı annesi ileride okusun diye ona bu satırları yazıyor.

İKİ GÜZEL YANYANA:EYLÜL ILGIN VE KARADENİZ

2008-03-09T22:31:00.017+02:00

Eylül Ilgın 2 gündür biraz rahatsız.Erken yenilen dondurmanın gazabına uğradı ve ateşlendi.Bugün hem havanın güzeliğini,hemde biraz rahatlamasını fırsat bilerek ufak bir yakın çevre turuna çıktık.İş güç derken en yakınımızdaki güzelliklerden bile geç haberdar oluyoruz bunu birkez daha farkettik.Ordu/ Perşembe'nin Çaytepe ilçesinin sınırları içinde bulunan Yason Kilisesi'ne gitmeye karar verdik.

Yol boyunca bazen eski tünelleri seyretmek,

bazen kocaman kayalara hayretle bakmak,

bazende dizdize martıları seyretmek için

kısacık molalar verdik.Fatsa-Ordu arasındaki yeni tüneller yapıldıktan sonra herkesin burun kıvırdığı Bolaman-Perşembe yolunun yeşiline ve güzelliklerine doyduk.Küçük kilisenin üzerinde bulunduğu ufak yarımadanın baharda piknik yapmak için ne kadar güzel olacağını düşündük.

Yüzyıllar öncesinin havasını solumak Eylül Ilgın'a çok ilginç geldi.

Kilisenin içine girmek için yapılan girişimler boşa çıktı ;kilitli kapıyı açma hayalleri başka zamana kaldı.

Çevresinde yapılan keşiflerdende umulan verim elde edilemeyince:)

tüm dikkatler kilisenin yanındaki yeşillikte otlayan Sarıkıza yöneltildi:)

Yarımadanın ucundaki deniz fenerinin ne işe yaradığını merak eden Eylül Ilgın'a kısa bir hikayeyle ne işe yaradığını anlattıktan sonra hep beraber deniz kenarına indik.

Suyun bir karıştan fazla olmadığı,kayalarla denizin içiçe girdiği yerlerde dolaştık .

Senenin ilk uğurböceğini bulduk.

Serin serin esmeye başlayan rüzgarla birlikte Yason Burnu'na veda ettik.

Karnımızın çok acıktığını farkedip yolumuzun üzerindeki Yalıköy 'de teneke köftesi yedik.Birazda Fatsa'da park turu yaptıktan sonra Türkiye'nin en uzun tünelinin bulunduğu otoyoldan geri döndük.

Biz yakınımızda bulunan güzellikleri es geçmemeye ,onların kıymetini bilmeye karar verdik.Eğer sizinde böyle düşündüğünüz yerler varsa vaktinizden ufak bir bölümünü ona hediye edin,o size karşılığını huzur ve mutluluk olarak geri versin.:)

BANA EV YAPARMISIN ANNE?

2008-02-24T08:00:00.003+02:00

EVDE TEMİZLİK VAR

2008-02-12T13:55:00.002+02:00

AZCIK DAHA BÜYÜ OLUR MU KUZUM?

2008-02-12T13:38:00.000+02:00


	Ne hayaller kurdun şimdiden.Ona elbiseler alacaksın üşümesin diye,gezmeye götüreceksin parklara,beraber saklanbaç oynayacaksınız,güzel güzel mamalar ve tasmalar alacaksın.Yapmasına hepsini yaparsın da azcık daha büyüsen be kuzucuğum."Azcık daha büyü,öyle alalım " dediğimde önce "Tamam annecim "deyip,birkaç dakika sonra pufun üstüne çıkıp "Bak dediğin kadar büyüdüm işte" demenden bile ne kadar çok istediğini anlıyorum ve bende çok istememe rağmen o sorumluluk için küçük olduğunu düşünüyorum. Söz veriyorum azcık daha büyü alacağım istediğin köpeği...

BÜTÜN GÖKYÜZÜ VE KUŞLAR BENİM

2008-02-08T21:44:00.000+02:00

Bugün içimde ne zamandır olmayan bir enerji vardı.Ev işleriyle aramın pek iyi olmamasına rağmen kendi çapımda oldukça iyi işler başardım:)Tatlı kızımda odasında hayvanlarına su içirmekle ve onları uyutmakla meşgul olduğu için rahat rahat bitirdim işlerimi.
Dışarıda yapılacak bir kaç iş için hazırlanıp çıktık öğleden sonra.Gittiğimiz kuru temizlemecideki makinalar çok ilgisini çekt, biraz onlara bakarak ve sorular sorarak oyalandı.

Parkın yanından geçerken içinde oynayanlar olduğunu gördü ve hiçbirşey demeden sadece gözlerime baktı.Ben mesajı alır almaz baştan pazarlık yaparak parka girdik.Biraz salıncak,azcık kaydırak sefası;kah anne hadi yukarı diyerek,kah kuşlara dalarak hasret giderilen tahtarevalli...

Eve gelincede herşey hoştu taki kızıma kızdığım o ana kadar:Su içtiği bardağı pufun ayağının yanına koymuş.Gördüm ve geçerken bardağa dikkat etmesini söyledim.Sanki ben öyle söylememişim gibi kaşla göz arasında koca bir bardak suyu devirdi.Sinirli bir şekilde odasına gitmesini söyledim. Sözler ağzımdan çıkar çıkmaz pişman oldum ama Eylül Ilgın ağlamaya başlamıştı bile.Odasına gittim arkasından kapının arkasına saklanmış beni bekliyordu.

-Özür dilerim,sana bağırmamam gerektiğini biliyorum.Yinede daha dikkatli olmanı isterdim.
-Bende özür dilerim ama bardağı niye mutfağa götürmedin?Götürseydin bende onu dökmezdim.
-???
-Hadi gel barışalım bi dahada bana kızma tamam mı?
-Tamam kuzum.

Ben kızımın yaşındayken böyle kendimi savunamazdım herhalde.Hatta bazen şimdi bile tutulur kalırım.Umarım kendine olan güvenini , doğru bildiklerini savunmayı ve hakkını aramayı geliştirerek yetkin bir parçan haline dönüştürürsün sevgili kızım.

"BÜTÜN GÖKYÜZÜ VE KUŞLAR BENİM"

diyerek kollarını göğe kaldırdığında haklıydın kızım.

Bu sevme gücü sende oldukça hepsi senin olabilir.

GEÇEN HAFTANIN ÖZETİ

2008-02-07T01:17:00.005+02:00

Teyze ve dayıyla geçen dopdolu bir hafta...Fazla söze ne gerek var.

RESİM BAHANE

2008-02-06T17:58:00.001+02:00

Elinde kağıt kalem olan çocuklara bayılıyorum.Bu kızım olunca bonuslu olarak hoşuma gidiyor.Gördüğüm her değişik kalemden,boyadan almak istiyorum.

Bir aralar benim bu tutkum yüzünden kendini aşıp duvarlara,koltuklara hatta kitaplarıma (ki en kötüsü bence bu) çiziktirmeye başlamıştı.

Babaannemiz biz böyle boyalarla, kalemlerle yayılınca kızıyor ama biz onu gıdıklayarak ikna ediyoruz.

Gecenin 02:00'sinde bu resimlere bakınca her zerremle hissediyorum ki anne olmak muhteşem birşey.

Dedim ya resim bahane,sadece seni sevdiğimi bir kez daha söylemek istedim.

KAR SEVİNCİ

2008-02-05T07:23:00.000+02:00

Ordu 'ya neredeyse hiç kar yağmadı.Bütün ilçere,köylere,yüksek yerlere yağdı ama merkeze sadece bir gece yüzünü gösterdi ve sabah ortadan kayboldu.Gece yağan karı görüp,sabah karla oynama hevesleriyle kalkan çocuklar erimiş ve çamurlara bulanmış kardan başka bişey göremediler.Kızım Eylül Ilgın ve kardeşim Sanem İrem' de o hayal kırıklığına uğrayınca (bu arada son bir haftadır annemler bizdeydi) bizde tek çareyi 15 dk uzaklığımızdaki bembeyaz Boztepe'ye çıkmakta bulduk.

Karları görür görmez sevinçten çığlık atan çocuklara pek belli etmedim ama el değmemiş beyazı görmek benide sakinleştirdi.

Hazır çıkmışken yemekte yiyelim dedik.Ama siz aynı hatayı yapmayın.Olurda yolunuz bir gün Ordu Boztepe'ye düşerse sadece çayınızı için ve manzaranın keyfini çıkartın.

Yol kenarında hiç el değmemiş bir alanda durup karadan adam yapmaya başladık ama yüksekteki soğuğunda etkisiyle vazgeçip kartopu oynamaya başladı bizim ekip.

Eylül Ilgın'ın kendini karlara bir atışı vardı ki bu resim anlatmakta yetersiz kalıyor.

Ufacık boyuyla dayısını bile karlara yuvarladı,anlayın artık neşesini.

Teyze,dayı ve baba üçlüsüyle çekilen birkaç pozdan sonra bende katıldım aralarına ama her zamanki gibi benim fotoğrafımı çekmek kimsenin aklına gelmedi:)

BÜYÜYÜNCE NE OLACAKSIN? -1-

2008-01-25T14:49:00.000+02:00

Büyüyünce ne olacaksın?Tüm küçüklere tüm büyükler tarafından sorulan en sıkıcı sorulardan biridir değil mi bu?Sırf meraktan geçen gün kızıma bu soruyu sordum.Aldığım cevap resimlerden belli oluyordur ama ben yinede söyleyeyim.Benim kızım büyüyünce Beşiktaşlı olacakmış.

Bizim evde sürekli maç seyreden,futbol programlarına bakan kimse yoktur.Seyretmek istediğimiz bir maç olduğunda (ki bu genelde Beşiktaş -Galatasaray maçı olur) dışarda seyrederiz.

Ama ben yinede evdeki Beşiktaş faktörünün (ki bu baba oluyor) kızımı gizliden öğütlemiş olabileceğini düşünüyorum.Pasif bir Galatasaray fakötürü olarak takipteyim,duyrulur:)

YENİ KİTAPLAR

2008-01-21T10:01:00.000+02:00

Şu görüntünün güzelliğine bakar mısınız?Kızımın yeni kitapları geldi.Şu renkleri,resimleri görünce içimden sadece çocuk kitabımı okusam diye geçirdim gerçekten.Eylül Ilgın görürür görmez en üstteki Makineler kitabını kaptı en çok beklediği kitap oydu çünkü.
Belki çok anlaşılmıyor olabilir o yüzden isimlerini listeliyorum kitapların okuduktan sonra da içeriklerini paylaşırız sizinle:

Nina'nın Emziği-
Zeynep'in Oyuncakları
Kültürlü Kurt
Çikolata
Nokta Birleştirmece - Makineler
Nokta Birleştirmece - Deniz Kıyısı
Charlıe Ve Lola Bir (dvd)

Kuzum içinden Nokta Birleştirmeceleri alıp dedesiyle terk-i diyar eyledi Giresun taraflarına.Yarın akşama kadar evimizin sesi yok yani.Benim kızımın var böyle huyları,yanında onu oyalayabilecek ihtiyaçlarını karşılayabilecek birisinin varlığından eminse o kişinin kim olduğu çok önemli olmuyor onun için.Bu yüzden sık sık babaannesi ve dedesiyle Giresun'da kalıyor.İlk başlarda üzülüyordum bizi hiç özlemiyor mu diye ama bunun onunla bir ilgisi olmadığını çabuk anladım.Bağımlı bir çocuk değil kızım,istediği zaman sevdiği kişilerle vakit geçirebilmek için tercih yapmanın gerekli olduğunu anlıyor galiba.Bana bağlı ama bağımlı olmayan bu tarz davranışlarından bende zevk almaya başladım zamanla.O başka insanlara vakit ayırıyor,bende kendime:)Şanslıyım galiba...

HATIRALAR -1

2008-01-07T08:56:00.000+02:00

Geçen sene baharda çalıştığım köydeki lojmanda kalırken ,resim yapılarak

eğlenilen günlerden biri...

GARFİELD GERİ DÖNÜYOR (Garfield Gets Real )

2007-12-18T14:33:00.000+02:00

Eylül Ilgın sinemada çizgi film var mı yok mu diye takip etmeyi öğrendi, ya gazetelerin sayfalarına bakıyor yada sinemaların önünden geçerken afişlere bakıyor.Bunlara tv reklamlarını da ekleyince haliyle gözünden hiçbirşey kaçmıyor.
Garfield cd'sinin seyredilmekten çizildiği bir dönemde bu filme gittik.Kuzuma önce fargmanı seyrettirdim ve bunun diğer filme benzemediğini anlattım.Olsun dedi ve sinemada sadece 2 kişi olduğumuz halde animasyonu seyrettik.

Bende kızımla beraber animasyon ve çizgi film seyretmeye çok alıştım ama bu sefer sıkıldım.Garfield çizgi roman kahramanıdır ve sürekli çizgi dünyada yaşamaktan sıkılmıştır.Günün birinde gerçek dünyaya çıkış yolunu bulur ama dönüş yolunu bulması bu kadar kolay olmayacaktır.İlk 2 filmindeki esprilerden,güzellikten eser yok filmde.İzlemeyenler için söyleyelim önceki filmlerde sadece garfield karakteri animasyondu ve ince mizah diyalogları mevcuttu.Bu ise çok sıradan bir çizgi film olmuş,Eylül Ilgın bile beğenmedi.Sinema çıkışında "Bu filmin cdsini almayalım,onun yerine sen bana mısır al tamam mı?" demesinden belliydi çok sıkıldığı.Neyse evde bir animasyon cdsi eksik olacak:)

BÜTÜN GÜN ESNEYEN PRENSES

2007-12-05T11:25:00.000+02:00

Herkesin bildiği masalları anlatmaktan yada bilindik hikaye kitaplarını okumaktan sıkıntı geldiği bir dönemde yaptığım araştırmalarda biz büyükleri kıskandıracak kadar hoş çocuk kitaplarına rastladım.Bu kare ölçülerine sahip kitapta onlardan biri.

Bu kitaba takip ettiğim bir blog aracılığıyla ulaştığımı daha önce yazmıştım.
İnanılmaz güzel bir kitap.

Elena Odriozola tarafından resimlenen kitap 2006 yılında İspanya 2.Ulusal Resimleme Ödülü almış ve bence haketmiş.

Kızımla resimlerine bakarken o kadar çok eğleniyoruz ki.
4-9 yaş grubu için hazırlanmış kitabın konusu adından da anlaşıldığı gibi esnemesi geçmeyen bir perensesle ilgili.

Prensesin babası aklına gelen tüm çareleri uyguluyor ama prensesin esnemesini bir türlü durduramıyordu.Esneme bulaşıcı olduğundan kral, kraliçe, bakanlar... Hatta bahçıvanın kedisi ile köpeği bile esniyordu.

Bir gün sarayı bahçesinde kendisine yaklaşan ve yanlışlıkla havuza düşen çocuk olmasa belki de hiç durmayacaktı esnemesi.

Şiirsel bir anlatımla dilin tüm olanaklarından yararlanarak anlatılan bu dostluk öyküsünü yazan Carmen Gıl'in , dilimize çeviren Esin Güngör'ün ellerine emeklerine sağlık diyorum.

Ne kadar okursanız okuyun içindeki konuyu eskitemeyeceğiniz bir kitap olmuş.

KUAFÖRDEYİZ:(

2007-12-05T10:52:00.000+02:00

Eylül Ilgın doğduğunda çok saçlı bir bebekti.Dökülür söylentilerine kulak asmayan kızım saçlarını var gücüyle uzattı.İlk iki sene biz kıyamadık kestirmeye,sonrasında da o:)3 sene sonunda gerçekten çok uzadılar ama ne zaman kuzuma kestirmeyi teklif etsem kesin bir "hayır" cevabıyla karşılaştım.Ne zaman saçlarının uçları dolaşarak canını acıtmaya başladı,kendisi gelip " anne azcık kestirsek mi" diye sormaya başladı.Saçları kesilirken canının acımayacağına kanaat getirince tuttuk kuaförün yolunu.
Önce meraklı gözlerle baktı aynalara ve saçını ıslatan abilere.
Ne olduğunu anlamaya çalıştı ama pek başarılı olamadı.
Birazda oyun gibi geldi galiba.

Bir ara gerçekten canı sıkıldı ve kalkmak isteyince " fotoğraf çek bari"diye avutuldu.

Saçlarından çok huylanan kızımın bu kadar bile sabretmesi olağanüstü bir durumdu ama son dakikada saçlarını benden başka kimseye kurutturmayarak yine yapacağını yaptı.

Eh bunlarda artık mazi olan kıvırcık uçlarımızın çöpe gitmeden önceki son görüntüleri.

Ben kesin ağlarım diyordum ama gık çıkmadı bendende.Sanırım bunda saçların sadece uçlarından kestirmemizin etkisi büyüktü.Yoksa nasıl kıyardım o güzelim saçlara:)

BONCUK EV

2007-11-26T20:22:00.000+02:00

Bir aralar sürekli takı yapıyordum,Eylül Ilgın doğunca ara verdim fakat kalan boncuklarımıda atmaya bir türlü kıyamadım.Nerde değerlendirsem diye düşünürken aklıma geldi,zaten kuzumda pek sever renkli şeyleri.

Önce çalışılacak ortama, babaanneden azar yememek için örtü serilir.Resim kağıdının üstüne anne tarafından herhangi bir yapıştırıcıyla ev resmi çizilir.

Küçük sanatçımız tarafından kum boncuklar avuçlanır ve yapıştırıcının üstüne boca edilir.

Bazen direk üstüne, bazende havadan atış talimi yaparak boncuklar eklenmeye devam edilir.

"Hani bu evin ağacı?" diye sorulur ve anne tarafından yapıştırıcıyla ağaç çizilmesi sağlanır.

Aynı işlemler ağaca da uygulandıktan sonra azcık beklenir.Boncuklar yapıştıktan sonra resim kağıdı kaldırılı ve fala boncuklar babannenin tüm uyarılarına rağmen ortalığa saçılır.

Sonunda resim hazırdır.

Biz yaparken çok eğlendik belki sizde farklı materyallerle deneyerek eğlenceye katılırsınız.

DAİSY VE YUMURTA &HAYDİ DAİSY

2007-11-19T10:53:00.000+02:00

Eylül Ilgın'a kütüphaneden aldığımız kitaplarından biri.

Küçük Daisy'e kardeş geliyor ve küçük kardeşine doğmadan sahip çıkıyor .

Çizimleri çok güzel ,resimlerin tüm sayfaları kaplaması hem kızımın hemde benim çok hoşumuza gidiyor.

Kitap Türkçe-İngilizce olarak yazıldığı için senelerce faydalanabilinecek bir kaynak.

İnternette baktık sadece Pandora'da ve Amazon' da buldum kitabı.Biz Daisy'nin diğer macerasının olduğu 'Haydi Daisy' kitabını da aldık kütüphaneden.

"Haydi Daisy" de de annesinin sözünü dinlemeyen daisy'nin kaybolması ve bundan çıkardığı dersler anlatılıyor.

Fatih Erdoğan'ın çevirisiyle Milet yayınlarından çıkmış iki kitapta.

İstanbul'a gittiğimde bulabilirsem kızımın kitaplığına katmayı planlıyorum bu kitapları.

Biz okuduğumuz süre boyunca çok eğlendik,size de iyi eğlenceler:)

SAMSUN KAÇAMAĞI

2007-11-18T21:57:00.001+02:00

Hava soğuk ve az güneşli.Biz Eylül Ilgın'la evde ne yapsak diye düşünürken eşim imdadımıza yetişti. Samsunda işi varmış ve eğer istersek bizde gidebilirmişiz.Hiç durur muyuz hemen hazırlanıp yola çıktık.Amacımız ne zamandır gitmek istediğimiz hayvanat bahçesini gezebilmek fakat ne mümkün.Yarım saatlik yolculuktan sonra hava kapattı ve tahminimizden daha soğuk bir hal aldı.Neyse Şans dedik ve hayvanat bahçesini fethetme işini başka güne bıraktık. Samsun'un sahilinde kuzumun "karnaval " dediği lunaparkı gördük,daha doğrusu göstermek istemediysekte o farketti.Babayı işini göreceği yere bıraktık ve biz başladık soğuk Samsun'u dolaşmaya.

"Ben buradakilerin hepsini bilmiyorum ama" diye başlayan sorunun ilk olduğu ama son olmayacağı belliydi.Alt geçidin girişine konan,çeşitli deniz hayvanlarıyla bezenmiş bu adı herneysenin 4 tarafındaki tüm canlılarla teker teker konuştuktan! sonra yolumuza devam edebildik.

Ben içimden "Saçlarına yıldız konmuş,yıldızına da kuşlar!) diye geçirken kuzum çekivermiş bu fotoğrafı.Kuşlar da mola vermek için iyi yer bulmuşlar .

"Anne Atatürk ya attan düşerse?Ben dikkat et diyeyim ona"

Karnaval diye direten kızıma bu çiçeklerin önünde poz verdirmek oldukça zor bir işti.Azcık tehdit durmasını sağladı ama suratını güldürmeye yetmedi:)

Sonunda gelebildik meşhur karnavala,ama hava o kadar soğuk ki kimsecikler yok buralarda.Eylül bir türlü ikna olmuyor geri dönmeye.Hayvanat bahçesi hayal oldu bari karnavalı es geçmeyelim diyorum içimden ama ortalıkta gezinen 1-2 kişininde bizimle ilgilenmeye niyeti yok.Sonunda aval aval bakındığımızı gören biri yanaştı yanımıza,eh şükür yani...

"Şuna binelim"

"İki kişi olmadan çalışmaz abla!"

"Bu olmaz mı?"

"Ona 3 kişi gerek abla"

"Hay senin ablana" dememek için zor tutum kendimi.

Eylül Ilgın dönmeye razı olmuyor,adam atlı karıncayı açmaya...

Tam bu sırada bizim gibi soğuğun haberinde olmayan bir anne-kız yetişti imdadımıza

Atlı karınca çalıştı.Kızımın yüzü güldü.

Tamam,bu karnaval işi de halledildi diye düşünürken,iki kızda söz birliği etmiş gibi dönme dolaba binmek istedi.Gözüm korkmadı değil ama inadı inat kızların.

Şu yukarıda benim 3 yaşındaki minik kızım mı yoksa?Korkamak şöyle dursun her yükselişte basıyor kahkayı.

Çok eğleniyor ama yinede tedbiri elden bırakmıyor.Az daha eli demire yapışacaktı:) Bu kadarı yetiyor Ilgın'a.Güneşli bir günde tekrar gelme sözü alındıktan sonra gidebiliyoruz eşimle buluşacağımız yere.

Neşesi yerine geliyor kuzumun istedikleri olunca.
Zevkle bekliyor babasını ve gülerek sayıyoruz tüm araçları:)

Çok yorulduğu için dönüş yolunda koltuğundan bile kalkmadı güzel kızım.Kimbilir nelerin hayalini kurmak için denizi ve bulutları seyretmeye daldı.

KUZUMUN 3. YAŞ GÜNÜNE DAİR...

2007-11-03T07:58:00.000+02:00

Dikkat,dikkat bu bir provadır:)

Aile içinde yapılacak doğumgünlerine katılamayacağımız için "Ev hali doğumgünü" yaptık Ege ile Eylül'e. Çocukları mutlu etmek o kadar kolay ki...Sevdikleri bir pasta,üstünde yanan birkaç mum,gözlerine bakarak söylenen sevgi sözcükleri onların minicik kalplerini ısıtmaya yetiyor.Alınan hediyeleri birbirleriyle sorgusuzca paylaşabilme yetileri ise bizleri kıskandıracak kadar doğal.

Memlekete yakın olma durumları içerisinde bulunduğumuz bu ilk yılda kızımızın 3. yaş gününü aile büyüklerimizle kutlamak istedik.
İlk defa doğumgününü organizasyon boyutuna taşıdığımız için biraz hazırlık yaptık.

Küçük lavanta kesecikleri hazırladım ,"Eylül Ilgın 3 Yaşında" notuyla beraber tarih yazıp keselerin tabanlarına yerleştirdim,çiçekciden aldığım rengarenk tüllerle onları süsledim.

Keselere kuzumun fotoğrafını kurdele yardımıyla bağladım.Eğlenceli fakat sandığımdan daha uzun süren bir çalışma oldu.Rengarenk kartonlardan,her biri A4 kağıdının üçte ikisi büyüklüğünde harfler hazırladım."İYİKİ DOĞDUN EYLÜL ILGIN" yazısını yine çiçekçiden aldığım kağıtvari birşeyin üzerine tutturdum . Telaştan onun fotoğrafını çekmeyi unutmuşum,özenerek yaptırdığımız pastanın ,süslediğim odanın resmini çekmeyi unuttuğum gibi:(

Gerçekten çok hareketli bir gece oldu.

Eşim kamerayla ben misafirlerle uğraşmaktan doğru dürüst fotoğraf çekmeye fırsatımız olmadı.

İyiki yüz boyalarını,onbin baloncuklu sıvıları,onlara özel tabakları,bardakları,onlarca balonu almışım.

Sonuç olarak çekilemeyen fotoğraflara rağmen çocukların çok eğlendiği ,büyüklerin mennun kaldığı bir gece geçirdik

Misafirlerimizin ayrılmasına yakın eşimin süprizi olan havai fişekler ise gecemize ayrı bir tat kattı.

GİRESUN KALESİNDE GEZİNTİ

2007-10-23T16:53:00.000+03:00

"Anne bak orda Tüyk bayyayı var."

"Anne oyası neresi?"

"Anne Boztepe Giyesun'a mı gelmiş?"

gibi soruların ardı arkası kesilmeyince Eylül Ilgın'ı Giresun Kalesi'ne

çıkarmak zaruret haline geldi.

Önce Topal Osman Ağa'nın anıt niteliğindeki mezarına çıktık.

Mezarın başında bulunan kitabe ve kitabenin şimdiki halinde yazanlar:"Hüvel baki Giresunlu Feridunoğlu 1883 doğumlu Merhum Osman Ağa 1912 Balkan Harbine gönüllü olarak gidip, Çorlu savaşında ayağından yaralanarak sakat kalmıştır. Umumi harpte gönüllü müfrezesi ile Harşıt Müdafaasında bulunmuş, Koçgiri isyanının bastırılmasına katılmış, teşkil ettiği alay ile Sakarya harbine girmiş, işgal kuvvetlerinin yurdumuzdan atılmasına kadar bütün savaşlara katılmış, gösterdiği yararlıklara karşı Binbaşılıktan Yarbaylığa yükselmiştir. Sulh'tan sonra Hicaza gitmek niyetine ölümü mani olduğundan kendisine bedel harp arkadaşı Kurtoğlu Hacı Hafız hacca gönderilmiştir. Hacı Osman Ağa Ruhuna Fatiha. 1923"

Kalenin onarılmış dar surlarını ve çukurlarını aştık:)

Eski topun olduğu olduğu yere vardık.

Giresun'un doğu kısmına doğru bir poz verdik.

Arkamızda ki küçük karaltı Eylül Ilgın'ın her gördüğünde çığlık attığı

Giresun Adası.

Ama henüz biz gidemedik.

" Kımızı,kımızı ne güzel dimi anne?"

Herkez kendi güzergahında ilerliyor.

Limanın üzerinde batan güneşi izlemek ise ayrı bir tat.

İşte Eylül Ilgın'ın her seferinde gösterdiği şanlı bayrağımız.

Bu kadar gezintinin üzerine birde parkta oynayınca yoruldu bizim küçük hanım.Gerinerek yorgunluğunu atmaya çalışıyor anlaşılan:)

***Giresun Kalesi Hakkında Bilgi: Giresun kalesi kentin kuzeyindeki yarım adanın kente hakim tepesi üzerinde yer almaktadır. Kalenin günümüze kadar gelebilen kalıntıları merkez kule ve ona bağlı güneydeki sur duvarlarıdır. Sur duvarlarının tabanındaki dikdörtgen büyük blok taşlardan yapılmış bölümü, surların ve kalenin Helenistik ve Roma Dönemine kadar gittiği izlenimini vermektedir.Antik kaynaklarda "Bronz Duvarlı Kale" olarak anlatılan Giresun kalesi,muhtemelen Pontus Kralı Pharnakes-1 zamanında yapılmıştır. Trabzon Rum İmparatorluğunun 1300'lü yıllarda Türklere karşı en son sınır kalelerinden birisidir. Bu nedenle 1301 yıllarında Trabzon Rum İmparatoru Alexius-II tarafından tamir ettirilmiştir. Kalenin denize hakim oluşu ve ticaret yollarının birleştiği noktada bulunuşu kıyı kontrollü amaçlı askeri bir yapı olduğunu göstermektedir.

***Giresun Adası hakkında Bilgi:Karadeniz'in tek adası olan Giresun Adası kıyıdan bir mil açıkta yer almaktadır. 40.000 metrekare alana sahip olan ada, her yıl Mayıs ayında Aksu şenliklerinde ve yaz aylarında özel seferlerle ziyaret edilmektedir. Adada savaş tanrısı Ares'e adandığı düşünülen bir tapınağa ait kalıntılar bulunmuştur.

BAYRAM GELDİ-GEÇTİİİİİİİİİİ

2007-10-23T16:08:00.000+03:00

Bayram öncesindeki 1-2 günde dahil olmak üzere o kadar yoğundum ki,yazacak bir sürü şey olmasına rağmen ben ancak fırsat bulabildim.Bu yoğunluğa birde şehit haberleri eklenince bilgisayara hiç yaklaşmek gelmedi içimden.Neyse geç olsunda güç olmasın demişler.

Ben küçükken bayram sabahlarında hep bu şarkıyla uyanırdım.Ben radyodan duyardım ama kızıma da özel bir gün olduğunu hissettirmek için kendim söyledim şarkıyı.
Şarkıyla uyandırma servisinden sonra,bilumum gerekli şeyler yapıldı ve geceden yatak başına hazırlanan ciciler(buda benim alışkanlığım) giyildi.

Büyüklerin ellerinden

küçüklerin yanaklarından öpüldü.

Mezar ziyaretleri yapıldı,minicik eller göğe açılıp 'amin 'denildi.

Sevdiklerimizle çekinilen fotoğraflardan sonra yenebildiği kadar çokolata yenilip,harçlıklar anneye teslim edilip oyun oynamaya dalındı.

ÖYLESİNE....

2007-10-11T15:07:00.000+03:00

Bu aralar Eylül Ilgın'la dolaşmaktan büyük keyif alıyorum.Anne -kız yanyana geziyoruz,karşılıklı oturup bişeyler içiyoruz,alışverişe çıkıyoruz.Ordu'daki en iyi arkadaşım oldu kızım:)O kadar hızlı büyüyor ki hergün yeni birşeyle,yeni bir cümleyle karşılaşmanın heyecanı sarıyor içimi.Bayramlık alışverişine çıktığımızda beğenilerini dile getirebilen bir kızım var artık benim.Beğendiyi ayakkabıyı almak için direten,kırmızı elbise giyme isteğini söyleyebilen,her çarşıya çıkışımızda beni toka almak için dükkanlara sokan kokoş bir kuzum var hemde.Anneannesinin süslülüğü beni atlayıp torununa geçti herhalde.

Bugünlerin keyfini sürüyorum ve bu mutluluk İstanbul'dan taşınmakla ne kadar iyi yaptığımı bir kez daha kanıtlıyor bana..İyiki kuzum doğdu ve iyiki ben İstanbul takıntımı kontrol edilebilir seviyede tutabiliyorum.

KİTAPLAR GELDİ!!!!

2007-10-11T14:34:00.000+03:00

Teknolojiyi hem severim hem korkarım.Bu yüzden kredi kartı kullanırken çok dikkatli olmaya çalışırım.Dikkatin dozu bazı zamanlarda aştığından internet üzeinden alışverişe hiç sıcak bakmadım,daha doğrusu bakmazdım.Ama ne zamanki aradım hiçbir kitabı Ordu sınırları (hatta komşu il Giresun'da)içerisinde bulamamaya başladım,o zaman imternetten alışverişi tekrar düşünmeye başladım.Tabii bunda sessiz sedasız takip ettiğim Yasemin'in bloğunun ve oğlu Cem için aldığı kitapların payı yadsınamaz.İlk siparişimizi vermek içinde tüm aradıklarımızı bulabildiğimiz D&R 'ın sitesini tercih ettik.

İşte aldıklarımızın listesi:

Şimdilik bir göz gezdirdik ama ilk fırsatta okumaya başlayacağız kızımla beraber .Okudukça da kendimizce anlatmaya çalışırız kitaplar hakkındaki fikirlerimizi.Bu ilk şiparişimiz oldu ,sanırım son olmayacak.Hatta farklı siteleri denemek için sabırsızlanıyorum,korkumu yenmek içinde bayramdan sonra ilk iş sadece sanal alışverişler için kullanılan bir kerdi kartı başvurusu yapmak olacak.Sizede keyifli okumalar:)

TEMALI ÇOCUK ODALARI

2007-10-05T20:13:00.000+03:00

Kız çocuğu annesi olarak favorilerimizi ilk beşe koyduk kızımla;

bu tarz duvar kağıtları odaya bambaşka bir hava katıyor ama şimdilik bizim bütçemiz için oldukça pahalılar.

Yinede fikir vermesi açısından oldukça yararlı olabilirler.

İKİMİZİNDE İLK KURABİYESİ

2007-09-29T20:11:00.000+03:00

Tarif falan vermeyeceğim,Bildiğiniz basit kurabiyenin fındıklısı işte.

Önemli olan kuzumun hevesi,becerisi ve emeği...

Tüm malzemeler teker teker kendisi ekledi.

O kadar malzeme katılır da kalıplar anneye teslim edilir mi?
Ben Eylül Ilgın'ı arayayım,kuzum oturmuş fırının önüne kurabiyelerine şarkı söylüyor.Bu nasıl bir hevestir anlamak gerçekten daha zor.

Kalpleri bu kadar temiz varlıklar oldukları için onlara

melek diyoruz herhalde.
İlk kurabiye için tadıda fena sayılmazdı.

KINALI KUZUMA

2007-09-28T03:55:00.000+03:00

Biriciğime,meleğime,hayatımda açan en güzel çiçeğe,adem oğluna yakışan tüm güzel sıfatların sahibi KINALI KUZUMA VE TÜM KINALI KUZULARA...

BENSİZ PAZAR GEZMESİ

2007-09-23T19:47:00.000+03:00

Artık büyüdü ya hanımefendi,babasıyla tek başına gezmeye gidebilirmiş,benim yemek yapmam lazımmış,hem onlar parka gideceklermiş parka büyükler gelmezmiş... Miş...Miş...Miş...
Ağzımızdan çıkan her kelimeyi nasıl da işlerine geldiği gibi kullanıyorlar hala şaşırıyorum.Bu aralar babası çok çalışıyor, bu yüzden onunla geçireceği zamanlara kimse müdahale etsin istemiyor galiba.

Sadece babası, kendisi ve bebeği... O özel anlarda bana bile yer yok..Sadece arkalarından bakıp el sallamak benim payıma düşen. Hamileliğim boyunca ettiğim 'kızım babasını çok sevsin' duasının dozunu fazla mı kaçırdım acaba????????????????

RESİMLERE DEVAM

2007-09-23T19:37:00.000+03:00

Bu Eylül Ilgını'ın elma ağacı...

Bu da eviymiş bizim küçük hanımın...

RATATOUİLLE

2007-09-23T02:20:00.000+03:00

Ordu'da yapılabilecek sınırlı sayıdaki aktiviteden biri sinemaya gitmek olduğundan filmi kaçırmadan gitmeye karar verdik.Sabahtan bu hoş siteye girip Eylül Ilgın'ın da onayını alınca bize hazırlanmaktan başka bir yol görünmedi.Eylül farklı filmlerde çeşitli fare karakterleri görmesine rağmen sanırım burdakiler biraz fazla sahici gözüktü.Bu sebeple birkaç sahnede ürktü ama genel olarak eğlendi.Özelliklede fare Remmy'nin aşçının hareketlerini yönlerdiği komik hareketli sahnelerde çok keyifliydi.Ben filmin içindeki ayrıntılara,Paris tasvirlerine takılmışken o gülmekten kırılıyordu.Dikkat, Mutfakta Fare Var! adlı yazı filmle ilgili düşüncelerimi oldukça iyi açıklıyor aslında. Pixar'ın yaptığı animasyonlarındaki görsellik beni,karakterlerindeki sevimlilik ve hareketlilik Eylül Ilgın'ı etkiledi.Hatta kızım evde beraber çorba yapmayı teklif etti:)Çorba değil ama kurabiye yapmayı pazar günü için buldum.Biz çok eğlendik sizede keyifli seyirler.

GÜLÇİN'LE

2007-09-23T02:10:00.001+03:00

En iyi arkadaşın,kardeşin,tatlın velhasıl biricik kuzenin GÜLÇİN...Birlikte vakit geçirmek ikinizede o kadar iyi geliyor ki....

Yüzünüzdeki bu mutluluk hali ömrünüz boyunca peşinizi bırakmasın.

Keşke daha sık görüşebilseniz.

FINDIK DALLARI

2007-09-20T20:24:00.000+03:00

Yine yeşillendi fındık dalları
Acep ne olacakyarin halları
Dalgalanıyor pembe şalvarı
Gız allan pullan gel yanıma
Beyaz kollarını dolan boynuma..... diye diye bitti bu sene fındık sezonu..Fındıklar daha kurumadığından tadına bakmıyorsun ama sahiplenmeyi de ihmal etmiyorsun.

Bütün bu fındıklar senin zannettin galiba.Bu kadar fındığı " Ne yapacaksın?" sorusuna verdiğin cevap o kadar masum ki.TABİKİ HEPSİNİ YİYECEKSİN.

Fındık ayıklamak kolay iş mi?Tabiki değil ama babaannen ve Burcu ablan en kadar hızlı yapabiliyorlar dimi?

BANYO KEYFİ

2007-09-17T22:23:00.000+03:00

İstediğim kadar banyoda kalmama izin veren birileri olsa benimde yüzüm böyle gülerdi herhalde

Denize girmemek için dakikalarca bağırıyor,ama küvete girince çıkmak bilmiyor.

AĞLATAN RESİMLER

2007-09-17T10:37:00.000+03:00

Eylül Ilgın resim yapmaktan,renksiz resimleri boyamaktan çok hoşlanıyor, yağlıboya dışındaki tüm boya çeşitlerini kullandık nerdeyse.Şimdiye kadar yaptığı karalama tarzındaki resimlerine ,dün ilk defa anlamlı bişeyler ekledi. Bana verilebilecek en güzel doğum günü hediyesini verdi kuzucuğum.

Bu ,dün sabah elektrikler kesikken benim için yaptığı ilk resim.İkimiz eleleyiz... İnşallah yavrumun dileği gibi ellerimiz hiç ayrılmaz .

Bunu da akşam üstü ben sofrayı hazırlarken yapmış.Sabahtan akşama kaydettiği gelişme herhangi bir anneyi ağlatacak kadar hızlı geldi bana:)Kendi resmi olduğunu söylüyor,sanırım bu işin biraz üstüne düşmem ve kuzumun güzel çizimler yapması için örnek olmam gerekecek..

İFTAR VAKTİ PARK KAÇAMAĞI

2007-09-16T01:59:00.000+03:00

1 haftadır misafirimiz olan Burcu'yu (eşimin kuzeni) yanına babaannemizide katarak Giresun'a yolladık.Kalabalık olmak her zaman hoşuma gitsede anne-kız başbaşa vakit geçirmenin yeri bambaşka.

Güneşli ama serin bu Ordu gününde, eşimin eve geç gelmesini fırsat bilerek dolaşmaya çıktık.Sözde pidelerimizi alıp eve dönecektik ama Eylül Ilgın parka gitmek istedi.İftar için tüm hazırlıklarımız tamam olduğu için parkın yolunu tuttuk.

Biz parka vardığımızda orda olan 3 çocukta 5 dakika içinde parkı terkedince bizim küçük hanıma gün doğdu.Kısa süren bir şaşkınlık döneminden sonra parkın keyfini çıkarmaya başladı.

AŞKIM! AŞKIM!

2007-09-08T12:05:00.000+03:00

İşte bizim hayatımızın merkezinde bulunan adam.Biricik eşim,hayat arkadaşım..

Kızımın babası,kuzumun ve benim biricik aşkımız,ömrünün törpüsü olduğumuz tek erkek...Her dediğimizi yapan,hayatımızın başroldeki erkek oyuncusu.......

İYİKİ VARSIN

SENİ SEVİYORUZ.

BU BİTKİNİN ADINI BİLEN VAR MI?

2007-09-07T16:00:00.001+03:00

Tüylü çiçek,üfleme çiçeği vb. isimlerini biz kullanıyoruz zaten, ama asıl adını gerçekten hiç duymadım.Bunlardan bir bahçe olsa hepsini tek tek üfler benim kızım.Gördüğü her yerde muhakkak eline alacak ve tüm gücüyle üfleyecek,üflemek yetmiyorsa son hızla sallayacak... Parklarda,bahçelerde gezerken sorun değilde,arabada gezerken görürüse vay halimize.Durulup o muhakkak alınacak..Adını öğrenirsem evde yetiştirip yetiştiremeyeceğimi de araştırıcağım:)Bilenlere duyurulur.

MERHABA

2007-09-07T15:33:00.000+03:00

Her geçen gün kızıma dair ayrıntılar çoğalıyor ve ben bu ayrıntıları hatırlamakta zorlanıyorum.Kuzumla ilgili herşeyi hatırlatabilecek,paylaşmamı sağlayabilecek bir bloga sahip olmak için geç bile kaldım.Bundan sonra burdayız,bekleriz.

********************
Havalar "serin karadeniz " sıfatını çoktan unutturmuş bir sıcaklıkta Ordu'da.Bu sıcakta hiçbirşey yapılamıyor,hatta Eylül Ilgın uyumak bile istemiyor.Büyüyen yaşına rağmen hala kendi kendine uyumayı öğrenemeyen kızım, ayakta sallanmak için türlü şaklabanlıklar yapıyor.Bugün bir kez daha denedim;5-10 dakika yanında uzandım;sırtını kaşıdım(bu çok hoşuna gidiyor),mıraldanır gibi ninni söyledim ve uyuması için odasının kapısını çektim.5 dakika süren sezsizliği "Ali Baba'nın Çiftliği" şarkısı bozdu ,ama bilindik sözleriyle değil.

"Ali Baba'nın bir çiftliği var,çiftliğinde Serap'ı var.
Uyu Eylül,uyu Eylül diye bağırır,çiftliğinde Ali Baba'nın.

Ali Baba'nın bir çiftliği var,çiftliğinde Eylül'ü var.
Uyumucam,uyumucam diye bağırır,çiftliğinde Ali Baba'nın."

Güler misin,ağlar mısın,yoksa ayağına alıp sallar mısın?Ben son seçeneği yaptım ve kızım 3 dakika içinde uyudu..Akşam tekrar bir deneme yapacağım ama artık pek umudum kalmadı.