EYLÜL ILGIN'IN ELİNDEN ÇIKANLAR

KISKANÇLIKTAN ÇATLAYANA BİR ANNE CHARLİE VE LOLA 'YI GURURLA SUNAR...

İlk aldığımız günden bu yana defalarca kez seyrettik cdlerini,yüzlerce kez oynadık oyunlarını, defalarca boyadık elbiselerini ve suratları...Hala bıkmadı ve bıkmayada niyeti yok galiba.Evet sevimli kızdan ve akıllı abiden bahsediyorum.

Lola'nın 4 yaşında bir kız çoçuğu olduğunu,Charlie'ninde sabırlı bir abi olduğunu bilmeyen kalmadı herhalde..Geçen gün yeni sipariş için aylak aylak dolaşırken 3./4. cdlerininde çıktığını farkettim ve kızımdan daha fazla sevindim.En yakın zamanda siparişi vermek lazım ben bile izlemek için sabırsızlanıyorum.Birde kitaplarını bulabilsem.Son gittiğimde İstanbul'da ki kitapçıların çoçuk bölümlerini gezemedim ama bulduğumda hangi dilde olduğuna bakmadan alacağım.İnternetten bakınca sadece Pandora'da bulabildim kitapları.Onlarda sadece ikitane.Oysa yabancı sitelerde o kadar çok kitaplarından,cdleri bile 7.bölümde :(

Oysa ben bunu,

bunu,

bunu,

bunu,

ve hatta bütün bunları istiyorum...

Niye benimde yurt dışında teyzem,amcam,dostum falan yok...Bizde napalım garip garip bir o siteden, bir bu siteden arada da bu siteden bişeyler seyredip,çıktılar alıp boyamaya çalışıyoruz.

Acaba diyorum düzgün renkli bir çıktı alıp,en azından hem kızıma hem kendime tişört bardak falan mı yaptırsam Lola'lı?????????

PAİNT'TE BİRKAÇ DENEME

Rengarenk daireler çizip onları birbirine bağladı.

Farklı kalınlıklarda çizgiler çizdi,sonunda da imzasını attı.

İkimizin gülümseyen bir resmini yaptı.

(Fondaki ev yıkılmış olduğundan yamukmuş,yoksa Eylül Ilgın düzgününü çizebilirmiş:)

İSTANBULDAN HEDİYE GELMİŞ:)

Boyalara,kalemlere,boyanacak herşeye hem benim hem kızımın zaafı var.Benzer şeyleri daha önce görmüştüm ama Eylül Ilgın'ın yaşına uygun değildir diye almamıştım.Ruhdağı'nın gönderdiği paketten böyle bir set çıkınca ikimizde çok sevindik.Neden mi bahsediyorum,tabiki hazır vitray setlerinden. İçinde pleksiglastan hazırlanmış güzelim şablonları ve rengarek cam boyaları var.Daha önce hiç denemediği için ufak bir bölümünün nasıl boyandığını gösterdim Eylül Ilgın'a.Plastik tüplerin içinden akan boya o kadar hoşuna gittiki hemen elimden kaptı.

Büyük bir ciddiyetle gömüldüğü boyama işinden başını her kaldırışında gülümseyerek,hediyeyi gönderen cici ablasına teşekkür etti.Onun kalem tutar gibi kavradığı tüplere daldığımı görünce ben üzülmeyeyim diye,arada çıkan baloncukları kürdanla patlatma görevini bana verdi.Ne kadar düşünceli değil mi?:)

Boyalar birbirine karışmasın diye mümkün olduğunca birbirinden uzak bölümleri boyayıp,itinayla boyaların uçlarını siliyor.Her seferinde bir renkle bir bölümü boyayıp tüplerin ağzını kapatıyor.
" Neden bir renkle boyayacağın her yeri boyamıyorsun,daha kolay olmaz mı ?" diye sordum; "Kolay olmasını istemiyorum,hoşuma gitmesini istiyorum." diye hemen cevabı yetiştirdi.
Bu boyalar kuruduktan sonra şeffaflaşıyor,bizde bunu görebilmek için aralıklı aralıklı boyamaya karar verdik.Hatta boyalarımız artarsa başka şablonlar almayı bile şimdiden düşündük. Bitirdikten sonra 1 tanesini öğretmenine götürmeyi istiyor ama bitince kararında değişiklik olabilir,tam kesin değil yani:)

Eğer bu yaşlarda çoçuğunuz veya hediye almayı düşündüğünüz tanıdığınız varsa bu setler kesinlikle çok iyi bir seçim.Hem küçük el kaslarını geliştiriyor,çoçuğa renk zevkini ve uyumunu aşılıyor,hemde sabretmenin ve birşeyler yapabilmenin tadına vardırıyor.Kesinlikle es geçmeyin derim.Son olarak Teşekkürler Ruhdağı:)

RESİM BAHANE

Elinde kağıt kalem olan çocuklara bayılıyorum.Bu kızım olunca bonuslu olarak hoşuma gidiyor.Gördüğüm her değişik kalemden,boyadan almak istiyorum.

Bir aralar benim bu tutkum yüzünden kendini aşıp duvarlara,koltuklara hatta kitaplarıma (ki en kötüsü bence bu) çiziktirmeye başlamıştı.

Babaannemiz biz böyle boyalarla, kalemlerle yayılınca kızıyor ama biz onu gıdıklayarak ikna ediyoruz.

Gecenin 02:00'sinde bu resimlere bakınca her zerremle hissediyorum ki anne olmak muhteşem birşey.

Dedim ya resim bahane,sadece seni sevdiğimi bir kez daha söylemek istedim.

HATIRALAR -1

Geçen sene baharda çalıştığım köydeki lojmanda kalırken ,resim yapılarak

eğlenilen günlerden biri...

BONCUK EV

Bir aralar sürekli takı yapıyordum,Eylül Ilgın doğunca ara verdim fakat kalan boncuklarımıda atmaya bir türlü kıyamadım.Nerde değerlendirsem diye düşünürken aklıma geldi,zaten kuzumda pek sever renkli şeyleri.

Önce çalışılacak ortama, babaanneden azar yememek için örtü serilir.Resim kağıdının üstüne anne tarafından herhangi bir yapıştırıcıyla ev resmi çizilir.

Küçük sanatçımız tarafından kum boncuklar avuçlanır ve yapıştırıcının üstüne boca edilir.

Bazen direk üstüne, bazende havadan atış talimi yaparak boncuklar eklenmeye devam edilir.

"Hani bu evin ağacı?" diye sorulur ve anne tarafından yapıştırıcıyla ağaç çizilmesi sağlanır.

Aynı işlemler ağaca da uygulandıktan sonra azcık beklenir.Boncuklar yapıştıktan sonra resim kağıdı kaldırılı ve fala boncuklar babannenin tüm uyarılarına rağmen ortalığa saçılır.

Sonunda resim hazırdır.

Biz yaparken çok eğlendik belki sizde farklı materyallerle deneyerek eğlenceye katılırsınız.

RESİMLERE DEVAM

Bu Eylül Ilgını'ın elma ağacı...

Bu da eviymiş bizim küçük hanımın...

AĞLATAN RESİMLER

Eylül Ilgın resim yapmaktan,renksiz resimleri boyamaktan çok hoşlanıyor, yağlıboya dışındaki tüm boya çeşitlerini kullandık nerdeyse.Şimdiye kadar yaptığı karalama tarzındaki resimlerine ,dün ilk defa anlamlı bişeyler ekledi. Bana verilebilecek en güzel doğum günü hediyesini verdi kuzucuğum.

Bu ,dün sabah elektrikler kesikken benim için yaptığı ilk resim.İkimiz eleleyiz... İnşallah yavrumun dileği gibi ellerimiz hiç ayrılmaz .

Bunu da akşam üstü ben sofrayı hazırlarken yapmış.Sabahtan akşama kaydettiği gelişme herhangi bir anneyi ağlatacak kadar hızlı geldi bana:)Kendi resmi olduğunu söylüyor,sanırım bu işin biraz üstüne düşmem ve kuzumun güzel çizimler yapması için örnek olmam gerekecek..